Energia przyszłości

Projekt ustawy OZE 2012

Projekt ustawy z dnia 26.07.2012 r.

USTAWA
z dnia …………………………
o odnawialnych źródłach energii 1) 2)
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1. Ustawa określa:
1) zasady wykonywania działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub
chłodu w mikroinstalacji, małej instalacji oraz wytwarzania biogazu rolniczego lub wytwarzania
energii elektrycznej, ciepła lub chłodu z biogazu rolniczego;
2) zasady i warunki przyłączenia do sieci instalacji odnawialnego źródła energii;
3) mechanizmy i instrumenty wspierające wytwarzanie energii elektrycznej, ciepła lub chłodu w
instalacji odnawialnego źródła energii oraz wytwarzania biogazu rolniczego lub wytwarzania
energii elektrycznej, ciepła lub chłodu z biogazu rolniczego;
4) zasady dotyczące gwarancji pochodzenia dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacji
odnawialnego źródła energii;
5) zasady opracowania i realizacji krajowego planu działania oraz monitorowania rynku energii
elektrycznej, ciepła lub chłodu z odnawialnych źródeł energii, rynku biogazu rolniczego, lub
rynku energii elektrycznej, ciepła lub chłodu z biogazu rolniczego, rynku biopłynów;
6) warunki i tryb akredytowania organizatorów szkoleń oraz certyfikowania instalatora małych
instalacji i mikroinstalacji;
7) zasady współpracy międzynarodowej w zakresie wspólnych projektów energetycznych oraz
współpracy międzynarodowej w zakresie odnawialnych źródeł energii.
Art. 2. UŜyte w ustawie określenia oznaczają:
2
1) biogaz – paliwo gazowe uzyskane z biomasy, z wyłączeniem zbóŜ pełnowartościowych, w
szczególności z instalacji przeróbki odpadów zwierzęcych lub roślinnych, oczyszczalni ścieków
oraz składowisk odpadów;
2) biogaz rolniczy – paliwo gazowe otrzymywane w procesie fermentacji metanowej surowców
rolniczych, produktów ubocznych rolnictwa, płynnych lub stałych odchodów zwierzęcych,
produktów ubocznych, odpadów lub pozostałości z przetwórstwa produktów pochodzenia
rolniczego lub biomasy leśnej, z wyłączeniem paliwa gazowego pozyskanego z surowców
pochodzących z oczyszczalni ścieków oraz składowisk odpadów;
3) biomasa – ulegające biodegradacji części produktów, odpady lub pozostałości pochodzenia
biologicznego z rolnictwa, łącznie z substancjami roślinnymi i zwierzęcymi, leśnictwa i
rybołówstwa oraz powiązanych z nimi działów przemysłu, w tym z chowu i z hodowli ryb oraz
akwakultury, a takŜe ulegająca biodegradacji część odpadów przemysłowych i komunalnych, a
takŜe ulegające biodegradacji osady ściekowe;
4) biopłyny – paliwa ciekłe w rozumieniu przepisów ustawy z dnia …..- Prawo energetyczne (Dz.
U. z r., poz….), zwanej dalej „ustawą – Prawo energetyczne”, wytworzone wyłącznie z
biomasy, wykorzystywane w celach energetycznych innych, niŜ w transporcie, w tym do
wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu oraz spełniające kryteria określone w
rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 22 kwietnia 2011 r. w sprawie standardów
emisyjnych z instalacji (Dz. U. Nr 95, poz. 558);
5) drewno pełnowartościowe – drewno pozyskane w kraju spełniające wymagania jakościowe
określone w normach określających wymagania i badania dla drewna wielkowymiarowego
liściastego, drewna wielkowymiarowego iglastego oraz drewna średniowymiarowego dla grup
oznaczonych jako S1, S2 i S3 oraz materiał drzewny powstały w wyniku procesu celowego
rozdrobnienia tego drewna na cele energetyczne;
6) dystrybucja – transport energii elektrycznej sieciami dystrybucyjnymi w celu ich dostarczenia
odbiorcom końcowym w rozumieniu przepisów, ustawy, o której mowa w pkt 4;
7) energia aerotermalna – energię o charakterze nieantopogenicznym, magazynowaną w postaci
ciepła w powietrzu na danym terenie;
8) energia geotermalna – energię o charakterze nieantopogenicznym, skumulowaną w postaci
ciepła pod powierzchnią ziemi;
9) energia hydrotermalna – energię o charakterze nieantopogenicznym, skumulowaną w postaci
ciepła w wodach powierzchniowych;
3
10) gwarancja pochodzenia – dokument stanowiący informację dla odbiorcy końcowego, Ŝe część
lub całość dostarczonej energii elektrycznej została wytworzona z odnawialnych źródeł energii i
wprowadzona do sieci;
11) hydroenergia – energię spadku śródlądowych wód powierzchniowych płynących, z
wyłączeniem energii uzyskiwanej z pracy elektrowni szczytowo – pompowej;
12) instalacja odnawialnego źródła energii – jednostka wytwórcza w rozumieniu przepisów ustawy,
o której mowa w pkt 4, słuŜąca do wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu, lub paliw
gazowych z odnawialnych źródeł energii, w tym takŜe urządzenia techniczne, które pobierają i
przetwarzają zmagazynowaną energię elektryczną, ciepło lub chłód, lub paliwo gazowe,
stanowiące część tej instalacji;
13) instalacja spalania wielopaliwowego – instalację odnawialnego źródła energii, w której biomasa
lub paliwo gazowe są spalane wspólnie z paliwami kopalnymi;
14) końcowe zuŜycie energii brutto – towary energetyczne dostarczane do celów energetycznych
przemysłowi,, sektorowi transportowemu, gospodarstwom domowym, sektorowi usługowemu, w
tym świadczącemu usługi publiczne, rolnictwu, leśnictwu, rybactwu i rybołówstwu, łącznie ze
zuŜyciem energii elektrycznej i ciepła przez przemysł energetyczny w celu wytwarzania energii
elektrycznej i ciepła oraz łącznie ze stratami energii elektrycznej i ciepła powstających podczas
przesyłania i dystrybucji;
15) mała instalacja – instalację odnawialnego źródła energii o zainstalowanej łącznej mocy
elektrycznej powyŜej 40 kW do 200 kW lub zainstalowanej łącznej mocy cieplnej lub chłodniczej
powyŜej 70 kW do 300 kW, z wyłączeniem instalacji słuŜącej do wytwarzania biogazu
rolniczego lub wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu z biogazu rolniczego;
16) miejsce przyłączenia – punkt w sieci, w którym przyłącze łączy się z siecią;
17) mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o zainstalowanej łącznej mocy
elektrycznej do 40 kW lub zainstalowanej łącznej mocy cieplnej lub chłodniczej do 70 kW, z
wyłączeniem instalacji słuŜącej do wytwarzania biogazu rolniczego, lub wytwarzania energii
elektrycznej, ciepła lub chłodu z biogazu rolniczego;
18) modernizacja –przebudowę, odbudowę lub rozbudowę instalacji odnawialnego źródła energii w
rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr
243, poz. 1623, z późn. zm. 3) );
19) odbiorca – odbiorcę w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w pkt 4;
20) odbiorca końcowy – odbiorcę końcowego w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w pkt
4;
4
21) odnawialne źródło energii – energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię
aerotermalną, energię geotermalną, energię hydrotermalną, hydroenergię, energię
otrzymywaną z biomasy, energię otrzymywaną z biogazu, energię otrzymywaną z biogazu
rolniczego, fal, prądów i pływów morskich oraz energię otrzymywaną z biopłynów;
22) operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego – operator systemu dystrybucyjnego
elektroenergetycznego w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w pkt 4;
23) operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego – operator systemu przesyłowego
elektroenergetycznego w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w pkt 4;
24) paliwo gazowe – biogaz lub biogaz rolniczy;
25) przedsiębiorstwo energetyczne – przedsiębiorstwo energetyczne w rozumieniu przepisów
ustawy, o której mowa w pkt 4;
26) przesyłanie – przesyłanie w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w pkt 4;
27) rozruch technologiczny – wyłącznie przeprowadzanie prób i testów umoŜliwiających końcowy
odbiór instalacji odnawialnego źródła energii;
28) sieć – sieć w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w pkt 4;
29) sieć dystrybucyjna – sieć dystrybucyjna w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w pkt 4;
30) sieć przesyłowa – sieć przesyłowa w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w pkt 4;
31) sprzedawca z urzędu – sprzedawca energii elektrycznej, ciepła lub paliw gazowych,
zaopatrujący w energię elektryczną lub paliwa gazowe największą liczbę odbiorców tej energii
lub paliw gazowych w gospodarstwach domowych, w odniesieniu do liczby odbiorców energii
elektrycznej lub paliw gazowych przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej lub
gazowej danego operatora systemu elektroenergetycznego lub gazowego, na obszarze jego
działania, w poprzednim roku;
32) świadectwo pochodzenia – dokument potwierdzający wytworzenie energii elektrycznej z
odnawialnych źródeł energii, będący elementem systemu wsparcia wytworzenia energii
elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;
33) świadectwo pochodzenia biogazu – dokument potwierdzający wytworzenie biogazu rolniczego
oraz wprowadzenie go do sieci dystrybucyjnej gazowej, będący elementem systemu wsparcia
wytworzenia biogazu rolniczego;
34) transfer statystyczny – przekazanie w danym roku określonej ilości energii lub paliw z
odnawialnych źródeł energii;
35) układ hybrydowy – jednostka wytwórcza wytwarzająca energię elektryczną albo energię
elektryczną i ciepło, w której w procesie wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła
wykorzystywane są nośniki energii wytwarzane oddzielnie z odnawialnych źródeł energii, z
5
moŜliwością wykorzystania paliwa pomocniczego i w źródłach energii innych niŜ odnawialne,
pracujące na wspólny kolektor oraz zuŜywane wspólnie w tej jednostce wytwórczej do
wytworzenia energii elektrycznej lub ciepła;
36) wyłączna strefa ekonomiczna – obszar wyłącznej strefy ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich
Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502, z późn.
zm.4));
37) wysokosprawna kogeneracja – wysokosprawną kogenerację w rozumieniu przepisów ustawy, o
której mowa w pkt 4;
38) zboŜa pełnowartościowe – ziarna zbóŜ spełniające wymagania jakościowe dla zbóŜ w zakupie
interwencyjnym określone w art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1272/2009 z dnia 11 grudnia
2009 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady
(WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zakupu i sprzedaŜy produktów rolnych w ramach
interwencji publicznej (Dz. Urz. UE L 349 z 29.12.2009, str. 1), które podlegają zakupowi
interwencyjnemu.
Rozdział 2
Wykonywanie działalności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu w
mikroinstalacji, małej instalacji oraz wytwarzania biogazu rolniczego lub wytwarzania energii
elektrycznej, ciepła lub chłodu z biogazu rolniczego
Art. 3. 1. Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła
z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach określonych w przepisach
prawa energetycznego.
2. Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub
ciepła w mikroinstalacji, małej instalacji oraz wytwarzania biogazu rolniczego lub wytwarzania energii
elektrycznej lub ciepła z biogazu rolniczego nie wymaga uzyskania koncesji.
Art. 4. Wytwarzanie energii elektrycznej, ciepła lub chłodu w mikroinstalacji, w celu zuŜycia na
potrzeby własne lub sprzedaŜ nadwyŜek energii elektrycznej, ciepła lub chłodu wytworzonych przez
wytwórcę w mikroinstalacji nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
6
2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn.
zm.5)) zwanej dalej „ustawą o swobodzie działalności gospodarczej”.
Art. 5. 1. Wytwórca energii elektrycznej, ciepła lub chłodu w mikroinstalacji pisemnie informuje
operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, na którego obszarze działania ma zostać
przyłączona mikroinstalacja, o lokalizacji, rodzaju i mocy zainstalowanej tej mikroinstalacji.
2. Operator sytemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi Urzędu
Regulacji Energetyki, zwanemu dalej „Prezesem URE”, informację o mikroinstalacjach przyłączonych
do systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, w tym o ich rodzaju i mocy zainstalowanej,
w terminie 14 dni od ich przyłączenia.
3. Operator sytemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi URE
sprawozdanie kwartalne, zawierające informacje dotyczące łącznej ilości:
1) wytworzonej energii elektrycznej lub ciepła z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji,
2) zakupionej przez sprzedawcę z urzędu energii elektrycznej lub ciepła z odnawialnych źródeł
energii w mikroinstalacji
– w terminie 45 dni po zakończeniu kwartału.
4. Wzór sprawozdania kwartalnego opracowuje Prezes URE i udostępnia na stronie
internetowej Urzędu Regulacji Energetyki.
Art. 6. Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu
w małej instalacji, zwana dalej „działalnością gospodarczą w zakresie małych instalacji”, jest
działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga wpisu
do rejestru wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji, zwanego
dalej „rejestrem wytwórców energii w małej instalacji”.
.
Art. 7. Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji jest
obowiązany:
1) posiadać tytuł prawny do:
a) obiektów budowlanych, w których będzie wykonywana działalność gospodarcza w zakresie
małych instalacji,
b) małej instalacji;
2) dysponować odpowiednimi obiektami, instalacjami, w tym urządzeniami technicznymi
spełniającymi wymagania określone w odrębnych przepisach, w szczególności umoŜliwiającymi
prawidłowe wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie małych instalacji.
7
Art. 8. 1. Rejestr wytwórców energii w małej instalacji prowadzi Prezes URE.
2. Wpisu do rejestru wytwórców energii w małej instalacji dokonuje Prezes URE w drodze
decyzji administracyjnej, na podstawie pisemnego wniosku wytwórcy wykonującego działalność
gospodarczą w zakresie małych instalacji.
Art. 9. 1. Wniosek o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji zawiera:
1) oznaczenie wytwórcy, jego siedziby i adresu;
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);
3) numer wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym lub Centralnej Ewidencji i Informacji o
Działalności Gospodarczej;
4) dane osoby uprawnionej do reprezentacji wytwórcy, jej adres lub numer telefonu – w przypadku
gdy taka osoba została wyznaczona przez wytwórcę;
5) określenie rodzaju, zakresu, miejsca lub miejsc oraz przewidywanej daty rozpoczęcia
wykonywania działalności gospodarczej w zakresie małych instalacji.
2. Do wniosku o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji dołącza się:
1) oświadczenia wytwórcy o:
a) braku wymagalnych zobowiązań wobec Skarbu Państwa,
b) zgodności danych zawartych we wniosku i spełnieniu warunków, o których mowa w art. 7,
o następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złoŜenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 89, poz. 553,
z późn. zm.6)) oświadczam, Ŝe:
1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji są
zgodne z prawdą;
2) znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu w małej instalacji, określone
w ustawie z dnia .…. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z …. r., poz…..).”;
2) opis małej instalacji, w szczególności jej rodzaj i łączną moc zainstalowaną;
3) dokument potwierdzający przyłączenie małej instalacji do sieci.
3. Oświadczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 1, zawierają:
1) oznaczenie wytwórcy, jego siedziby i adresu oraz miejsce i datę złoŜenia oświadczenia;
2) podpis wytwórcy albo osoby uprawnionej do reprezentacji wytwórcy, ze wskazaniem imienia
i nazwiska.
8
4. Wzór wniosku o wpis do rejestru wytwórców energii w małej instalacji opracowuje Prezes
URE i udostępnia go na stronie internetowej Urzędu Regulacji Energetyki.
Art. 10. 1. Do rejestru wytwórców energii w małej instalacji wpisuje się dane, o których mowa
w art. 9 ust. 1 pkt 1- 5.
2. Rejestr wytwórców energii w małej instalacji prowadzi się w systemie informatycznym.
3. Rejestr wytwórców energii w małej instalacji jest jawny.
Art. 11. 1. Wytwórca wpisany do rejestru wytwórców energii w małej instalacji informuje
Prezesa URE o kaŜdej zmianie danych zawartych w tym rejestrze oraz o zakończeniu lub zawieszeniu
wykonywania działalności gospodarczej w zakresie małych instalacji, w terminie 14 dni od dnia zmiany
tych danych lub od dnia zakończenia lub zawieszenia wykonywania tej działalności.
2. Na podstawie informacji, o której mowa w ust. 1, Prezes URE dokonuje zmiany wpisu
w rejestrze wytwórców energii w małej instalacji.
Art. 12. Prezes URE, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia wpisu do rejestru wytwórców
energii w małej instalacji, w przypadku:
1) wydania prawomocnego orzeczenia zakazującego wytwórcy wykonywania działalności
gospodarczej w zakresie małych instalacji;
2) wykreślenia wytwórcy z rejestru wytwórców energii w małej instalacji z przyczyn, o których
mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1 i 2, w okresie trzech lat poprzedzających złoŜenie wniosku;
3) zaprzestania spełniania przez wytwórcę warunków, o których mowa w art. 7.
Art. 13. 1. Prezes URE wydaje decyzję administracyjną o zakazie wykonywania przez wytwórcę
działalności gospodarczej w zakresie małych instalacji w przypadku:
1) złoŜenia przez wytwórcę:
a) oświadczenia, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 1 lit. a, niezgodnego ze stanem
faktycznym,
b) nieprawdziwego dokumentu, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 3;
2) nie usunięcia przez wytwórcę naruszeń warunków, o których mowa w art. 7, w terminie
wyznaczonym przez Prezesa URE;
3) stwierdzenia naruszenia przez wytwórcę warunków, o których mowa w art. 15 ust. 1.
2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
9
3. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wytwórca wykonujący działalność
gospodarczą w zakresie małych instalacji moŜe uzyskać ponownie wpis do rejestru wytwórców energii
w małej instalacji nie wcześniej niŜ po upływie trzech lat od dnia wydania tej decyzji.
Art. 14. Prezes URE wykreśla z rejestru wytwórców energii w małej instalacji wytwórcę
wykonującego działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji, w przypadku:
1) wydania decyzji, o której mowa w art. 13 ust. 1;
2) wydania prawomocnego orzeczenia zakazującego wytwórcy wykonywania działalności
gospodarczej w zakresie małych instalacji;
3) złoŜenia przez wytwórcę wniosku o wykreślenie wpisu z rejestru wytwórców energii w małej
instalacji.
Art. 15. 1. Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji:
1) prowadzi dokumentację dotyczącą łącznej ilości:
a) wytworzonej energii elektrycznej lub ciepła z odnawialnych źródeł energii w małej instalacji,
b) zakupionej przez sprzedawcę z urzędu energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych
z odnawialnych źródeł energii w małej instalacji;
2) przekazuje Prezesowi URE sprawozdania kwartalne zawierające informacje, o których mowa
w pkt 1, w terminie 45 dni po zakończeniu kwartału.
2. Wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, opracowuje Prezes URE i udostępnia na
stronie internetowej Urzędu Regulacji Energetyki.
Art. 16. Prezes URE przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki sprawozdanie
roczne zawierające:
1) wykaz wytwórców wykonujących działalność w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, ciepła
lub chłodu z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji lub w małej instalacji;
2) informację o łącznej ilości:
a) wytworzonej energii elektrycznej lub ciepła z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji
lub w małej instalacji,
b) zakupionej energii elektrycznej lub ciepła wytworzonych z odnawialnych źródeł energii
w mikroinstalacji lub w małej instalacji
– w terminie do dnia 31 marca roku następującego po roku sprawozdawczym.
10
Art. 17. 1.Działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania biogazu rolniczego lub wytwarzania
energii elektrycznej, ciepła lub chłodu z biogazu rolniczego, zwana dalej „działalnością gospodarczą
w zakresie biogazu”, jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności
gospodarczej i wymaga wpisu do rejestru wytwórców wykonujących działalność gospodarczą
w zakresie biogazu, zwanego dalej „rejestrem wytwórców biogazu”.
2. Prezes ARR przekazuje Prezesowi URE, informacje o zmianach dokonywanych w rejestrze,
w terminie 14 dni od dnia dokonania tych zmian.
Art. 18. Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie biogazu jest obowiązany:
1) posiadać tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których będzie wykonywana działalność
gospodarcza w zakresie biogazu;
2) dysponować odpowiednimi obiektami i instalacjami, w tym urządzeniami technicznymi,
spełniającymi wymagania określone w odrębnych przepisach, umoŜliwiającymi wykonywanie
działalności gospodarczej w zakresie biogazu.
Art. 19. 1. Rejestr wytwórców biogazu prowadzi Prezes Agencji Rynku Rolnego, zwany dalej
„Prezesem ARR”.
2. Wpisu do rejestru wytwórców biogazu dokonuje Prezes ARR w drodze decyzji
administracyjnej, na podstawie pisemnego wniosku wytwórcy wykonującego działalność gospodarczą
w zakresie biogazu.
Art. 20. 1. Wniosek o wpis do rejestru wytwórców biogazu zawiera:
1) oznaczenie wytwórcy, jego siedziby i adresu;
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);
3) numer wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym lub Centralnej Ewidencji i Informacji o
Działalności Gospodarczej;
4) dane osoby uprawnionej do reprezentacji wytwórcy, jej adres lub numer telefonu, o ile taka
osoba została wyznaczona przez wytwórcę;
5) określenie:
a) rodzaju, zakresu, miejsca lub miejsc wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
biogazu,
b) rodzaju instalacji i nominalnej rocznej wydajności wytwarzania biogazu rolniczego
mierzonej w m³/rok lub łącznej mocy zainstalowanej instalacji do wytwarzania energii
elektrycznej, ciepła lub chłodu z biogazu rolniczego.
11
2. Do wniosku o wpis do rejestru wytwórców biogazu dołącza się oświadczenia wytwórcy o:
1) braku wymagalnych zobowiązań wobec Skarbu Państwa;
2) zgodności danych zawartych we wniosku i spełnieniu warunków, o których mowa w art. 18,
o następującej treści:
„Świadomy odpowiedzialności karnej za złoŜenie fałszywego oświadczenia wynikającej
z art. 233 § 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 89, poz. 553, z późn.
zm.) oświadczam, Ŝe:
1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru wytwórców biogazu są zgodne z prawdą;
2) znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
wytwarzania biogazu rolniczego lub wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu
z biogazu rolniczego, określone w ustawie z dnia ……….. o odnawialnych źródłach energii
(Dz. U. z ……. r., poz……….).”.
3. Oświadczenia, o których mowa w ust. 2, zawierają:
1) oznaczenie wytwórcy, jego siedziby i adresu oraz miejsce i datę złoŜenia oświadczenia;
2) podpis wytwórcy albo osoby uprawnionej do reprezentacji wytwórcy, ze wskazaniem imienia
i nazwiska.
4. Wzór wniosku o wpis do rejestru wytwórców biogazu opracowuje Prezes ARR i udostępnia
na stronie internetowej Agencji Rynku Rolnego.
Art. 21. 1. Do rejestru wytwórców biogazu wpisuje się dane, o których mowa w art. 20 ust. 1
pkt 1-5.
2. Rejestr wytwórców biogazu prowadzi się w systemie informatycznym.
3. Rejestr wytwórców biogazu jest jawny.
Art. 22. 1. Wytwórca wpisany do rejestru wytwórców biogazu informuje Prezesa ARR
o zmianie danych zawartych w tym rejestrze oraz o zakończeniu lub zawieszeniu wykonywania
działalności gospodarczej w zakresie biogazu, w terminie 14 dni od dnia zmiany tych danych lub od dnia
zakończenia lub zawieszenia wykonywania tej działalności.
2. Na podstawie informacji, o której mowa w ust. 1, Prezes ARR dokonuje zmiany wpisu
w rejestrze wytwórców biogazu.
Art. 23. Prezes ARR, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia wpisu do rejestru wytwórców
biogazu, w przypadku:
12
1) wydania prawomocnego orzeczenia zakazującego wytwórcy wykonywania działalności
gospodarczej w zakresie biogazu;
2) wykreślenia wytwórcy z rejestru wytwórców biogazu z przyczyn określonych w art. 24 ust. 1 pkt
1 i 2, w okresie trzech lat poprzedzających złoŜenie wniosku;
3) zaprzestania spełniania przez wytwórcę warunków, o których mowa w art. 18.
Art. 24. 1. Prezes ARR wydaje decyzję administracyjną o zakazie wykonywania przez
wytwórcę działalności gospodarczej w zakresie biogazu w przypadku:
1) złoŜenia przez wytwórcę oświadczenia, o którym mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, niezgodnego ze
stanem faktycznym;
2) nie usunięcia przez wytwórcę naruszeń warunków, o których mowa w art. 18, w terminie
wyznaczonym przez Prezesa ARR;
3) stwierdzenia naruszenia przez wytwórcę warunków, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1 i 2.
2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
3. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wytwórca wykonujący działalność
gospodarczą w zakresie biogazu moŜe uzyskać ponownie wpis do rejestru wytwórców biogazu nie
wcześniej niŜ po upływie trzech lat od dnia wydania tej decyzji.
Art. 25. Prezes ARR wykreśla z rejestru wytwórców biogazu wytwórcę wykonującego
działalność gospodarczą w zakresie biogazu w przypadku:
1) wydania decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 1;
2) wydania prawomocnego orzeczenia zakazującego wytwórcy wykonywania działalności
gospodarczej w zakresie biogazu;
3) złoŜenia przez wytwórcę wniosku o wykreślenie wpisu z rejestru wytwórców biogazu.
Art. 26. 1. Wytwórca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie biogazu jest obowiązany
do:
1) wykorzystywania surowców rolniczych, produktów ubocznych rolnictwa, płynnych lub stałych
odchodów zwierzęcych, produktów ubocznych, odpadów lub pozostałości z przetwórstwa
produktów pochodzenia rolniczego lub biomasy leśnej określonych w wykazie, o którym mowa
w art. 30 ust. 1;
2) prowadzenia dokumentacji dotyczącej:
a) ilości oraz rodzaju surowców rolniczych, produktów ubocznych rolnictwa, płynnych lub
stałych odchodów zwierzęcych, produktów ubocznych, odpadów lub pozostałości z
13
przetwórstwa produktów pochodzenia rolniczego lub biomasy leśnej wykorzystanych do
wytworzenia biogazu rolniczego lub do wytworzenia energii elektrycznej, ciepła lub chłodu
z biogazu rolniczego,
b) wytworzonego biogazu rolniczego, z wyszczególnieniem ilości biogazu rolniczego
wprowadzonego do sieci dystrybucyjnej gazowej, wykorzystanego do wytworzenia energii
elektrycznej, ciepła lub chłodu w układzie rozdzielonym lub kogeneracyjnym lub
wykorzystanego w inny sposób,
c) energii elektrycznej, ciepła lub chłodu wytworzonych z biogazu rolniczego w układzie
rozdzielonym lub kogeneracyjnym;
3) przekazywania Prezesowi ARR sprawozdań kwartalnych zawierających informacje, o których
mowa w pkt 2, w terminie 45 dni po zakończeniu kwartału..
2. Wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, opracowuje Prezes ARR i udostępnia na
stronie internetowej Agencji Rynku Rolnego.
3. Układy pomiarowo – rozliczeniowe są wymagane w przypadku ubiegania się przez
przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1, o świadectwo pochodzenia biogazu, o którym mowa w art. 41
ust. 2.
Art. 27. 1. Na podstawie danych zawartych w rejestrze oraz sprawozdań, o których mowa
w art. 26 ust. 1 pkt 3, Prezes ARR sporządza zbiorczy raport roczny zawierający:
1) informacje, o których mowa art. 26 ust. 1 pkt 2;
2) wykaz wytwórców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie biogazu.
2. Raport, o którym mowa w ust. 1, Prezes ARR przekazuje ministrom właściwym do spraw:
gospodarki, rozwoju wsi oraz środowiska oraz Prezesowi URE do dnia 31 marca roku następującego po
roku sprawozdawczym.
Art. 28. 1. Prezes ARR jest uprawniony do kontroli wytwórców wykonujących działalność
gospodarczą, o której mowa w art. 17 ust. 1.
2. Czynności kontrolne wykonują pracownicy Agencji Rynku Rolnego po okazaniu legitymacji
słuŜbowej oraz doręczeniu wytwórcy wykonującemu działalność gospodarczą, o której mowa w art. 17
ust. 1, albo osobie przez niego upowaŜnionej, upowaŜnienia do przeprowadzenia kontroli działalności
przedsiębiorcy.
3. UpowaŜnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1) imię, nazwisko, stanowisko słuŜbowe oraz numer legitymacji słuŜbowej pracownika organu kontroli
uprawnionego do przeprowadzenia kontroli;
14
2) oznaczenie kontrolowanego;
3) określenie zakresu kontroli, w tym oceny utrzymania w naleŜytym stanie technicznym
kontrolowanych obiektów;
4) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;
5) wskazanie podstawy prawnej kontroli;
6) oznaczenie organu kontroli;
7) określenie daty i miejsca wystawienia upowaŜnienia;
8) podpis osoby wystawiającej upowaŜnienie, z podaniem zajmowanego stanowiska słuŜbowego;
9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.
4. UpowaŜnionym pracownikom, o których mowa w ust. 2, przysługuje prawo:
1) wstępu na teren nieruchomości, do obiektów, lokali lub ich części, gdzie jest wykonywana
działalność gospodarcza, o której mowa w art. 17 ust. 1;
2) Ŝądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji
oraz udostępniania danych mających związek z przedmiotem kontroli.
5. Czynności kontrolne wykonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego
upowaŜnionej.
6. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół dokonanych czynności, który powinien
ponadto zawierać wnioski oraz pouczenie o sposobie złoŜenia zastrzeŜeń co do jego treści, przy czym
termin do złoŜenia zastrzeŜeń nie moŜe być krótszy niŜ 7 dni od dnia doręczenia protokołu.
7. W przypadku odmowy podpisania przez kontrolowanego protokołu z kontroli, kontrolujący
dokonuje stosownej adnotacji w protokole. Odmowa podpisania protokołu z kontroli nie stanowi
przeszkody do jego podpisania przez kontrolującego i realizacji ustaleń kontroli.
8. Prezes ARR moŜe wezwać przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą, o której
mowa w art. 17 ust. 1, do usunięcia uchybień określonych w protokole z kontroli, wskazując termin do
ich usunięcia.
Art. 29. 1. Do postępowania przed Prezesem ARR stosuje się przepisy ustawy z dnia 14
czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z poźń.
zm.7)), zwanego dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”.
2. Organem wyŜszego stopnia w stosunku do Prezesa ARR jest minister właściwy do spraw
rozwoju wsi.
Art. 30. 1. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, na wniosek Prezesa ARR, ogłasza, w
formie obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz
15
surowców rolniczych, produktów ubocznych rolnictwa, płynnych lub stałych odchodów zwierzęcych,
produktów ubocznych, odpadów lub pozostałości z przetwórstwa produktów pochodzenia rolniczego lub
biomasy leśnej, o których mowa w art. 2 pkt 2, które mogą być uŜyte do wytwarzania biogazu rolniczego
lub wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu z biogazu rolniczego.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek Prezesa URE, ogłasza, w formie
obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, listę ulegających
biodegradacji części produktów, odpadów lub pozostałości pochodzenia biologicznego z rolnictwa,
łącznie z substancjami roślinnymi i zwierzęcymi, leśnictwa i rybołówstwa oraz powiązanych z nimi
działów przemysłu, w tym z chowu i z hodowli ryb oraz akwakultury, a takŜe ulegających biodegradacji
części odpadów przemysłowych i komunalnych, oraz ulegających biodegradacji osadów ściekowych,
wraz z procentowym określeniem poziomu biodegradowalności tej biomasy.
Art. 31. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy o
swobodzie działalności gospodarczej.
Rozdział 3
Przyłączenie do sieci instalacji odnawialnego źródła energii
Art. 32. Przyłączenie instalacji odnawialnego źródła energii do sieci elektroenergetycznej
przesyłowej, sieci elektroenergetycznej dystrybucyjnej lub do sieci gazowej dystrybucyjnej, zwane dalej
„przyłączeniem”, odbywa się na zasadach i w trybie określonym w:
1) rozdziale 2 ustawy – Prawo energetyczne (Dz. U. z ……. r., poz….), w odniesieniu do instalacji
odnawialnego źródła energii słuŜącej do wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu z
odnawialnych źródeł energii;
2) rozdziale 2 ustawy z dnia … – Prawo gazowe (Dz. U. z ……. r., poz….), w odniesieniu do instalacji
odnawialnego źródła energii słuŜącej do wytwarzania biogazu rolniczego
– o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
Art. 33. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie
przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej jest obowiązane do zawarcia umowy o przyłączenie z
podmiotem ubiegającym się o przyłączenie, na zasadzie równoprawnego traktowania, z zachowaniem
pierwszeństwa w przyłączeniu instalacji odnawialnego źródła energii, przed instalacjami
niestanowiącymi instalacji odnawialnych źródeł energii, jeŜeli realizacja przyłączenia do sieci spełnia
16
warunki techniczne i ekonomiczne przyłączenia. a Ŝądający zawarcia umowy akceptuje warunki
przyłączenia.
2. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1 obowiązane jest do określenia w
warunkach przyłączenia harmonogramu przyłączenia, uwzględniającego harmonogram etapów
realizacji rozbudowy sieci oraz zestawienia planowanych prac i przewidywanych kosztów związanych z
realizacją przyłączenia.
3. W przypadku braku warunków technicznych przyłączenia, w terminie proponowanym przez
podmiot ubiegający się o przyłączenie, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1,
wskazuje planowany termin wykonania rozbudowy lub modernizacji sieci i proponuje najbliŜszy moŜliwy
termin przyłączenia po wykonaniu rozbudowy lub modernizacji sieci, z zastrzeŜeniem ust. 4 lub 5.
4. W przypadku braku warunków technicznych lub ekonomicznych przyłączenia w zakresie całej
mocy przyłączeniowej objętej wnioskiem o przyłączenie, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym
mowa w ust. 1, za zgodą podmiotu ubiegającego się o przyłączenie, wydaje warunki przyłączenia na
taką moc, dla jakiej są spełnione te warunki.
5. W przypadku istnienia warunków technicznych przyłączenia jedynie z czasowymi
ograniczeniami wytwarzania energii w stanach remontowych lub awaryjnych sieci, przedsiębiorstwo
energetyczne, o którym mowa w ust. 2, za zgodą podmiotu ubiegającego się o przyłączenie, wydaje
warunki przyłączenia, przewidujące powyŜsze ograniczenia, określając jednocześnie harmonogram
ewentualnych prac słuŜących ich likwidacji.
6. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, w przypadku braku warunków
ekonomicznych przyłączenia, informuje o tym podmiot ubiegający się o przyłączenie i Prezesa URE,
przedstawiając zestawienie planowanych prac i przewidywanych kosztów związanych z realizacją
przyłączenia, w podziale na prace i koszty związane z przyłączeniem oraz prace i koszty związane z
niezbędną rozbudową lub modernizacją sieci.
Art. 34. 1. Przyłączenie mikroinstalacji do sieci dystrybucyjnej odbywa się na podstawie umowy o
przyłączenie do sieci po spełnieniu warunków przyłączenia i po zainstalowaniu przez właściwego
operatora odpowiednich układów zabezpieczających i pomiarowo – rozliczeniowych.
2. Podmiot ubiegający się o przyłączenie mikroinstalacji do sieci dystrybucyjnej składa wniosek
o określenie warunków przyłączenia mikroinstalacji do sieci dystrybucyjnej, zwany dalej „wnioskiem o
przyłączenie mikroinstalacji”, w przedsiębiorstwie energetycznym, do którego sieci ubiega się o
przyłączenie.
17
3. Wniosek o przyłączenie mikroinstalacji zawiera informacje wymagane przez przedsiębiorstwo
energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji energii elektrycznej, do
którego sieci ma być przyłączona mikroinstalacja, w szczególności:
1) oznaczenie podmiotu ubiegającego się o przyłączenie oraz parametrów technicznych
mikroinstalacji;
2) informacje niezbędne do zapewnienia spełnienia przez mikroinstalację wymagań technicznych i
eksploatacyjnych.
4. Do wniosku dołącza się oświadczenie o posiadaniu tytułu prawnego do :
1) mikroinstalacji;
2) nieruchomości, na której jest planowana inwestycja określona we wniosku.
5. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 2, potwierdza złoŜenie wniosku,
odnotowując datę złoŜenia.
Art. 35. Za przyłączenie mikroinstalacji do sieci dystrybucyjnej nie pobiera się opłat.
Art. 36. 1. Nakłady inwestycyjne ponoszone w związku z przyłączeniem instalacji odnawialnych
źródeł energii do sieci przesyłowej lub sieci dystrybucyjnej uwzględnia się w taryfie operatora systemu
przesyłowego elektroenergetycznego lub operatora systemu przesyłowego w rozumieniu przepisów
ustawy, o której mowa w art. 32 pkt 2, na podstawie danych własnych oraz danych przedstawianych
przez operatorów dystrybucyjnych elektroenergetycznych oraz operatorów systemu dystrybucyjnego w
rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w art. 32 pkt 2.
2. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego oraz operator systemu przesyłowego
w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w art. 32 pkt 2, dokonuje proporcjonalnej redystrybucji
uzyskanych środków taryfowych na rzecz operatorów systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych
oraz operatorów systemu dystrybucyjnego w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w art. 32 pkt
2,.
3. Szczegółowe zasady uwzględniania nakładów, o których mowa w ust. 1, w taryfie operatora
systemu przesyłowego oraz ich redystrybucji określa rozporządzenie, o którym mowa w art. …. ustawy
Prawo energetyczne.
18
Rozdział 4
Mechanizmy i instrumenty wspierające wytwarzanie energii elektrycznej, ciepła lub chłodu w
instalacji odnawialnego źródła energii oraz wytwarzanie biogazu rolniczego lub wytwarzanie
energii elektrycznej, ciepła lub chłodu z biogazu rolniczego
Art. 37. 1. Sprzedawca z urzędu jest obowiązany do zakupu energii elektrycznej lub paliw
gazowych wytworzonych z odnawialnych źródeł energii, od przedsiębiorstwa, które zostało wpisane do
rejestru, o którym mowa w art. 17 ust. 1, od wytwórcy, o którym mowa w art. 4, lub od wytwórcy
wykonującego działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji po określonej stałej cenie
jednostkowej, wytworzonej w następujących rodzajach instalacji odnawialnego źródła energii,
przyłączonych do sieci dystrybucyjnej:
1) biogaz rolniczy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej do 50 kW;
2) biogaz rolniczy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 50 kW do 200 kW;
3) biogaz pozyskany z surowców pochodzących ze składowisk odpadów o zainstalowanej łącznej
mocy elektrycznej do 200 kW;
4) biogaz pozyskany z surowców pochodzących z oczyszczalni ścieków o zainstalowanej łącznej
mocy elektrycznej do 200 kW;
5) hydroenergia o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej do 75 kW;
6) energia wiatru na lądzie o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej do 200 kW;
7) energia promieniowania słonecznego o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej do 100 kW.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki, określi w drodze rozporządzenia, do dnia 30
listopada danego roku, ceny zakupu energii elektrycznej lub paliwa gazowego, o których mowa w ust. 1,
na kolejny rok kalendarzowy, biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa oraz informacje zawarte
w krajowym planie działania, o którym mowa w art. 70 ust. 1, a takŜe tempo zmian technicznoekonomicznych
w poszczególnych technologiach wytwarzania energii elektrycznej lub paliwa gazowego
w instalacjach odnawialnych źródeł energii.
3. Cena zakupu energii elektrycznej lub paliwa gazowego nie moŜe być niŜsza niŜ suma ceny
zakupu energii elektrycznej, o której mowa w art. 38 ust. 1 i 2 oraz równowartości opłaty zastępczej, o
której mowa w art. 48, skorygowanej minimalnym współczynnikiem korekcyjnym obowiązującym w
danym roku dla odpowiedniej technologii wytwarzania energii elektrycznej lub paliwa gazowego w
instalacji odnawialnego źródła energii w latach 2013 – 2020.
4. Sprzedawca z urzędu jest obowiązany do:
19
1) prowadzenia dokumentacji dotyczącej ilości i wartości energii elektrycznej
lub paliwa gazowego zakupionych w celu wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w danym
miesiącu, z uwzględnieniem rodzaju źródła;
2) prowadzenia dokumentacji dotyczącej ilości i wartości sprzedaŜy energii elektrycznej na giełdach
towarowych w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z
2010 r. Nr 48, poz. 284, z poźn, zm.8)) lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany lub paliw gazowych w celu wykonania
obowiązku, o którym mowa w ust. 1;
3) przekazywania spółce, o której mowa w art. 63 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach
pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów
długoterminowych sprzedaŜy mocy i energii elektrycznej (Dz. U. Nr 130, poz. 905, z późn. zm.9)),
zwanej dalej „Zarządcą Rozliczeń S.A.”, w terminie 10 dni po zakończeniu miesiąca, sprawozdania
miesięcznego zawierającego informacje, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz wniosku o pokrycie
ujemnego salda, obliczonego na podstawie róŜnicy pomiędzy wartością sprzedaŜy i wartością
zakupu wykazaną w tym sprawozdaniu.
5. Zarządca Rozliczeń S.A. po weryfikacji wniosku, w oparciu o sprawozdanie, o których mowa
w ust. 4 pkt 3, w terminie 21 dni od dnia otrzymania wniosku, wypłaca na wskazany we wniosku
rachunek bankowy sprzedawcy z urzędu kwotę na pokrycie salda, o którym mowa w ust. 4 pkt 3.
6. W przypadku, gdy w danym miesiącu, ilość sprzedanej energii elektrycznej lub paliw
gazowych, o której mowa w ust. 4 pkt 2, jest mniejsza niŜ ilość zakupionej energii elektrycznej lub paliw
gazowych, o którym mowa w ust. 1, wypłata jest pomniejszana proporcjonalnie do ilorazu ilości
sprzedanej, o której mowa w ust. 4 pkt 2, i ilości zakupionej energii elektrycznej lub paliw gazowych, o
której mowa w ust. 4 pkt 1.
7. Operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego do dnia 31 lipca danego roku
przekazuje do Zarządcy Rozliczeń S.A. informacje o wielkościach mocy planowanych do przyłączenia w
roku następnym, wynikających z zawartych umów o przyłączenie do jego sieci, w podziale na rodzaje
instalacji odnawialnego źródła energii, o których mowa w ust .1.
8. Zarządca Rozliczeń S.A. do dnia 30 września danego roku przekazuje do Prezesa URE,
informacje o planowanych na rok następny wypłatach, o których mowa w ust. 5, biorąc pod uwagę:
1) informacje zawarte w sprawozdaniach miesięcznych sprzedawcy z urzędu otrzymanych
w danym roku;
2) informacje, o których mowa w ust. 6;
3) wysokość zwrotu z kapitału dla sprzedawcy z urzędu;
20
4) średnią cenę jednej megawatogodziny energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym,
ogłoszoną przez Prezesa URE na podstawie art. … ustawy z dnia – Prawo
energetyczne powiększoną o stopę aktualizacji, o której mowa w art. 18 ust. 2 ustawy,
o której mowa w ust. 4 pkt 3.
9. Sprzedawca z urzędu ma obowiązek zakupu energii elektrycznej lub paliwa gazowego, po
stałej cenie, o której mowa w ust. 1 i 2, przez okres kolejnych 15 lat, liczony od dnia oddania do
uŜytkowania tej instalacji. W tym samym okresie sprzedawcy z urzędu przysługuje prawo do pokrycia
wynikłych z tego tytułu strat, o których mowa w ust. 4 pkt 3.
10. Do instalacji odnawialnych źródeł energii, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się
przepisów ustawy, o których mowa w art. 38 – 62, z zastrzeŜeniem art. 40 i art. 59 ust. 8 i 9.
11. Obowiązek zakupu energii elektrycznej lub paliw gazowych, o którym mowa w ust. 1,
powstaje od dnia wprowadzenia energii elektrycznej lub paliwa gazowego do sieci dystrybucyjnej.
12. Ilość energii elektrycznej lub paliwa gazowego wytworzonych w instalacji odnawialnego
źródła energii, którą jest obowiązane zakupić przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1,
ustala się na podstawie rzeczywistych wskazań licznika inteligentnego za dany miesiąc.
13. Układ pomiarowo – rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 12, operator systemu
dystrybucyjnego instaluje na koszt własny.
Art. 38. 1. Sprzedawca z urzędu jest obowiązany do zakupu energii elektrycznej lub paliw
gazowych wytworzonych z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii
przyłączonej do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej, znajdującej się na terenie obejmującym obszar
działania tego sprzedawcy, oferowanej przez przedsiębiorstwo energetyczne, które uzyskało koncesję
na jej wytwarzanie lub zostało wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 17 ust. 1, lub oferowanej
przez wytwórcę, o którym mowa w art. 4, lub wpisanego do rejestru wytwórców energii w małej instalacji
w cenie 198,90 zł za 1 MWh.
2. Cena zakupu energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1, podlega corocznej waloryzacji
średniorocznym wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem z roku poprzedniego,,
określonym w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłoszonym w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, z zastrzeŜeniem ust. 3.
3. Cena zakupu energii elektrycznej, o której mowa w ust. 2, nie moŜe być wyŜsza niŜ średnia
cena sprzedaŜy energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, ogłoszona przez Prezesa URE na
podstawie art. … ustawy z dnia – Prawo energetyczne.
21
4. Prezes URE ogłasza w Biuletynie Urzędu Regulacji Energetyki cenę zakupu energii
elektrycznej, o której mowa w ust. 1, zwaloryzowaną zgodnie z ust. 2, w terminie do dnia 31 marca
kaŜdego roku.
5. Obowiązek zakupu energii elektrycznej lub paliw gazowych, o którym mowa w ust. 1,
powstaje od dnia wprowadzenia energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej.
6. Ilość energii elektrycznej lub paliw gazowych wytworzonych w instalacji odnawialnego źródła
energii, którą jest obowiązane zakupić przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, ustala
się na podstawie rzeczywistych wskazań układu pomiarowo – rozliczeniowego za dany miesiąc.
7. Układ pomiarowo – rozliczeniowy dla wytwórcy, o którym mowa w ust. 6, operator systemu
dystrybucyjnego elektroenergetycznego instaluje na koszt własny.
Art. 39. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem ciepła lub chłodu i sprzedające
to ciepło lub chłód, jest obowiązane, w zakresie określonym w przepisach wydanych na podstawie art.
45, do zakupu oferowanego ciepła lub chłodu wytwarzanego z odnawialnych źródeł energii w instalacji
odnawialnego źródła energii, przyłączonego do sieci, znajdującego się na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, w ilości nie większej niŜ zapotrzebowanie odbiorców tego przedsiębiorstwa, przyłączonych do
sieci, do której jest przyłączona instalacja odnawialnego źródła energii.
Art. 40. 1. Sprzedawcę z urzędu wyznacza Prezes URE z urzędu, w drodze decyzji, dla
poszczególnych systemów dystrybucyjnych na wniosek właściwych operatorów systemów
dystrybucyjnych. Wniesienie odwołania nie wpływa na obowiązek sprzedawcy z urzędu w zakresie
realizacji obowiązku zakupu energii elektrycznej lub paliw gazowych, o którym mowa w art. 37 ust. 1 i
art. 38 ust. 1.
2. Właściwy operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub gazowego po
wyznaczeniu sprzedawcy z urzędu wraz z tym sprzedawcą, niezwłocznie dokonują zmiany generalnej
umowy dystrybucji w zakresie umoŜliwiającym realizację obowiązku zakupu energii elektrycznej lub
paliw gazowych, o którym mowa w art. 37 ust. 1 i art. 38 ust. 1.
3. Właściwy operator systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego lub właściwy operator
systemu dystrybucyjnego w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w art. 32 pkt 2, zamieszcza
informację o wyznaczonym sprzedawcy z urzędu na swojej stronie internetowej.
Art. 41. 1. Potwierdzeniem wytworzenia energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w
instalacji odnawialnego źródła energii jest świadectwo pochodzenia, z zastrzeŜeniem ust. 3.
22
` 2. Potwierdzeniem wytworzenia biogazu rolniczego oraz wprowadzenia do sieci dystrybucyjnej
gazowej jest świadectwo pochodzenia biogazu, z zastrzeŜeniem ust. 3.
3. W przypadku, gdy sprzedaŜ energii elektrycznej lub paliwa gazowego wytworzonego z
odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii przyłączonej do sieci
dystrybucyjnej lub przesyłowej znajdującej się na terenie obejmującym obszar działania tego
sprzedawcy z urzędu, oferowanej przez przedsiębiorstwo energetyczne, następuje po cenie wyŜszej niŜ
cena zakupu, określona w art. 38, potwierdzenie wytworzenia tej energii elektrycznej w postaci
świadectwa pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu nie przysługuje.
Art. 42. 1. Świadectwo pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu wydaje Prezes URE
na wniosek:
1) przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie
wytwarzania energii elektrycznej w instalacji odnawialnych źródeł energii, które uzyskało koncesję
na jej wytwarzanie;
2) wytwórcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie małych instalacji, wpisanego do
rejestru wytwórców w małej instalacji, o którym mowa w art. 6;
3) przedsiębiorcy zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej z biogazu rolniczego;
4) sprzedawcy z urzędu w zakresie zakupu energii elektrycznej w instalacji odnawialnej źródła
energii w mikroinstalacji
– złoŜony za pośrednictwem operatora systemu elektroenergetycznego, na którego obszarze działania
znajduje się instalacja odnawialnego źródła energii określona we wniosku, w terminie 30 dni od dnia
otrzymania wniosku. Do wydawania świadectw pochodzenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu
postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń.
5) przedsiębiorcy zajmującego się wytwarzaniem biogazu rolniczego;
6) sprzedawcy z urzędu w zakresie zakupu biogazu rolniczego w instalacji odnawialnych źródeł
energii w mikroinstalacji
– złoŜony za pośrednictwem operatora systemu dystrybucyjnego w rozumieniu przepisów ustawy, o
której mowa w art. 32 pkt 2, na którego obszarze działania znajduje się instalacja wytwarzania biogazu
rolniczego określona we wniosku, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku. Do wydawania
świadectw pochodzenia biogazu stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania
administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 – 3, zawiera:
1) nazwę i adres przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej
w instalacji odnawialnego źródła energii, które uzyskało koncesję na jej wytwarzanie lub nazwę i
23
adres wytwórcy wykonującego działalność gospodarczą, w zakresie wytwarzania energii
elektrycznej, o której mowa w art.. 6, lub nazwę i adres sprzedawcy z urzędu w zakresie zakupu
energii elektrycznej w instalacji odnawialnych źródeł energii, o którym mowa w art. 38 ust. 1;
2) numer koncesji lub numer wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 8 ust. 2;
3) dane dotyczące ilości energii elektrycznej wytworzonej z określonej instalacji odnawialnego źródła
energii;
4) określenie okresu, w którym energia elektryczna została wytworzona;
5) określenie daty oddania instalacji odnawialnego źródła energii do uŜytkowania lub daty oddania do
uŜytkowania zmodernizowanej instalacji odnawialnego źródła energii;
6) oświadczenie następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złoŜenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr
89, poz. 553, z późn. zm.) oświadczam, Ŝe do energii wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła
energii:
a) nie wykorzystywano paliw konwencjonalnych, drewna pełnowartościowego, zbóŜ
pełnowartościowych lub biomasy, która została zanieczyszczona w celu zwiększenia jej
wartości opałowej;
b) nie korzystałem z instrumentu wspierającego wytwarzanie energii, o którym mowa w art. 37
ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z r., poz. ….).”;
7) oświadczenie następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złoŜenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr
89, poz. 553, z późn. zm.) oświadczam, Ŝe spełnione zostały obowiązujące normy przez urządzenia
wchodzące w skład instalacji odnawialnego źródła energii, o których mowa w art. 59 ust. 8, w tym
wymagania dotyczące oznakowania ekologicznego, etykiet energetycznych i innych technicznych
systemów odniesienia ustanowionych przez europejskie organy normalizacyjne, jeŜeli takie
istnieją.”.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 i 6, zawiera:
1) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedziby i adresu lub nazwę i adres sprzedawcy z urzędu w
zakresie zakupu biogazu rolniczego w instalacji odnawialnych źródeł energii, o którym mowa w art.
38 ust. 1;
2) numer wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 17 ust. 1;
3) dane dotyczące ilości biogazu rolniczego objętego świadectwem pochodzenia biogazu;
4) dane dotyczące ekwiwalentnej ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego
źródła energii, obliczonej w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 53 i
24
odpowiadającej ilości biogazu rolniczego wytworzonego w określonej instalacji odnawialnego
źródła energii;
5) określenie okresu, w którym biogaz rolniczy został wytworzony;
6) określenie daty oddania instalacji odnawialnego źródła energii do uŜytkowania lub daty oddania do
uŜytkowania zmodernizowanej instalacji odnawialnego źródła energii;
7) oświadczenie następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złoŜenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr
89, poz. 553, z późn. zm.) oświadczam, Ŝe do energii wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła
energii:
a) nie wykorzystywano paliw konwencjonalnych, drewna pełnowartościowego, zbóŜ
pełnowartościowych lub biomasy, która została zanieczyszczona w celu zwiększenia jej
wartości opałowej;
b) nie korzystałem z instrumentu wspierającego wytwarzanie energii, o którym mowa w art. 37
ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z r., poz. ….).”;
8) oświadczenie następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złoŜenie fałszywego
oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr
89, poz. 553, z późn. zm.) oświadczam, Ŝe spełnione zostały obowiązujące normy przez urządzenia
wchodzące w skład instalacji odnawialnego źródła energii, o których mowa w art. 59 ust. 8, w tym
wymagania dotyczące oznakowania ekologicznego, etykiet energetycznych i innych technicznych
systemów odniesienia ustanowionych przez europejskie organy normalizacyjne, jeŜeli takie
istnieją.”.
4. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie
wytwarzania energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 – 4, przedkłada wniosek o wydanie
świadectwa pochodzenia dla energii elektrycznej operatorowi systemu elektroenergetycznego, w
terminie 45 dni od dnia zakończenia okresu wytworzenia danej ilości energii elektrycznej objętej
wnioskiem.
5. Przedsiębiorca zajmujący się wytwarzaniem biogazu rolniczego przedkłada wniosek o
wydanie świadectwa pochodzenia dla biogazu rolniczego operatorowi systemu dystrybucyjnego w
rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w art. 32 pkt 2, w terminie 45 dni od dnia zakończenia
okresu wytworzenia danej ilości biogazu rolniczego objętego wnioskiem.
6. Operator systemu elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi URE wniosek, o którym
mowa w ust. 1 pkt 1-4, wraz z potwierdzeniem danych dotyczących ilości energii elektrycznej
wytworzonej z odnawialnego źródła energii, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku.
25
7. Operator systemu dystrybucyjnego w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w art. 32
pkt 2, przekazuje Prezesowi URE wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 i 6, wraz z potwierdzeniem
danych dotyczących ilości wytworzonego biogazu rolniczego wprowadzonego do sieci dystrybucyjnej
gazowej, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku.
8. Ilość wytworzonej energii elektrycznej, oraz biogazu rolniczego określa się na podstawie
wskazań układu pomiarowo – rozliczeniowego. Układ pomiarowo – rozliczeniowy zapewnia
wytwarzający energię elektryczną, lub biogaz rolniczy, z zastrzeŜeniem art. 37 ust. 13.
Art. 43. 1. Świadectwo pochodzenia o którym mowa w art. 41 ust. 1, określa w szczególności:
1) nazwę i adres przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w
zakresie wytwarzania energii elektrycznej w instalacji odnawialnych źródeł energii, które
uzyskało koncesję na jej wytwarzanie, lub nazwę i adres sprzedawcy z urzędu, o którym mowa
w art. 38 ust. 1,
2) numer koncesji lub numer wpisu do rejestru małych instalacji, o którym mowa w art. 8 ust. 2;
3) dane dotyczące ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii;
4) okres, w którym została wytworzona energia elektryczna wytworzona w instalacji odnawialnego
źródła energii;
5) wskazanie podmiotu, który będzie organizował obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze
świadectw pochodzenia;
6) wartość współczynnika korekcyjnego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 60
ust. 1 lub 2.
2. Świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego, o którym mowa w art. 41 ust. 2, określa w
szczególności:
1) oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedziby i adresu, lub nazwę i adres sprzedawcy z urzędu, o
którym mowa w art. 38 ust. 1;
2) numer wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 17 ust. 1;
3) dane dotyczące ilości biogazu rolniczego objętego świadectwem pochodzenia biogazu;
4) dane dotyczące ekwiwalentnej ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnych
źródłach energii, obliczonej w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 53;
5) określenie okresu, w którym biogaz rolniczy został wytworzony;
6) wartość współczynnika korekcyjnego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 60
ust. 1 lub ust. 2.
26
Art. 44. 1. Prezes URE odmawia wydania świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia
biogazu , jeŜeli:
1) wniosek, o którym mowa w art. 42 ust. 1, został złoŜony po upływie terminu, o którym mowa w
art. 42 ust. 4 lub 5;
2) upłynął termin, o którym mowa w art. 42 ust. 6 lub 7.
2. Odmowa wydania świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu następuje w
terminie do 30 dni od dnia wpłynięcia do Prezesa URE wniosku, o którym mowa w ust. 1, w drodze
postanowienia, na które słuŜy zaŜalenie.
3. Do wydawania świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu stosuje się
odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego o
wydawaniu zaświadczeń, z zastrzeŜeniem, iŜ termin do wydania świadectwa pochodzenia lub
świadectwa pochodzenia biogazu wynosi 30 dni od dnia wpłynięcia do Prezesa URE wniosku, o którym
mowa w ust. 1.
4. Świadectwo pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu wydawane jest wyłącznie w
formie elektronicznej.
Art. 45. 1. Podmioty, o których mowa w ust. 2, w zakresie określonym w przepisach wydanych
na podstawie art. 51 i art. 53 są obowiązane:
1) uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo pochodzenia lub świadectwo
pochodzenia biogazu wydane dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach odnawialnych
źródeł energii znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zlokalizowanych w
wyłącznej strefie ekonomicznej, lub
2) uiścić opłatę zastępczą, w terminie określonym w art. 61 ust. 1, obliczoną w sposób określony
w art. 48.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, wykonują:
1) przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania
energii elektrycznej lub jej obrotu i sprzedające energię elektryczną odbiorcom końcowym, z
wyłączeniem odbiorców końcowych, o których mowa w pkt 4;
2) odbiorca końcowy będący członkiem giełdy towarowej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia
26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 48, poz. 284, Nr 81, poz.
530 i Nr 182, poz. 1228) lub członkiem rynku organizowanego przez podmiot prowadzący na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, w odniesieniu do transakcji zawieranych
we własnym imieniu na giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez ten podmiot;
27
3) towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w art. 2 pkt 8 i 9 ustawy, o której
mowa w pkt 2, w odniesieniu do transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców końcowych na
giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany;
4) odbiorca końcowy, który w roku poprzedzającym zuŜył nie mniej niŜ 400 GWh energii
elektrycznej i dla którego udział kosztu energii elektrycznej w wartości produkcji jest nie
mniejszy niŜ 15 %, w odniesieniu do transakcji nie zawieranych na giełdzie towarowej w
rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt 2, lub na rynku organizowanym przez podmiot
prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany.
Art. 46. Obowiązek uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectwa
pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu wydanego dla energii elektrycznej lub biogazu
rolniczego wytworzonych w instalacjach odnawialnych źródeł energii znajdujących się na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub zlokalizowanych w wyłącznej strefie ekonomicznej, lub uiszczenia opłaty
zastępczej, odbiorcy końcowi, o których mowa w art. 45 ust. 2 pkt 4, wykonują w danym roku
kalendarzowym w zakresie 400 GWh zakupionej i zuŜytej energii elektrycznej.
Art. 47. 1. Odbiorca końcowy, o którym mowa w art. 45 ust. 2 pkt 4, w terminie do dnia 31
marca, jest obowiązany uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo pochodzenia
lub świadectwo pochodzenia biogazu wydane dla energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach
odnawialnych źródeł energii znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
zlokalizowanych w wyłącznej strefie ekonomicznej, lub uiścić opłatę zastępczą, w terminie określonym
w art. 61 ust. 1, obliczoną w sposób określony w art. 48.
2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do przekazania Prezesowi URE informacji
o wykonaniu obowiązku, o którym mowa w art. 45 ust. 1, do dnia 30 kwietnia za poprzedni rok
kalendarzowy.
Art. 48. Opłatę zastępczą oblicza się według wzoru:
Oz = Ozj x (Eo – Eu),
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Oz – opłatę zastępczą wyraŜoną w złotych,
Ozj – jednostkową opłatę zastępczą wynoszącą 286,74 złotych za 1 MWh,
28
Eo – ilość energii elektrycznej, wyraŜoną w MWh, wynikającą z obowiązku uzyskania i
przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu,
o których mowa w art. 41 ust. 1 i 2, w danym roku,
Eu – ilość energii elektrycznej, wyraŜoną w MWh, wynikającą ze świadectw pochodzenia lub
świadectw pochodzenia biogazu, o których mowa w art. 41 ust. 1 i 2, które obowiązany
podmiot, o którym mowa w art. 45 ust. 2, przedstawił do umorzenia w danym roku.
Art. 49. 1 Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na obrót energią elektryczną, w
terminie 30 dni od zakończenia roku kalendarzowego w którym zakupiło energię elektryczną z instalacji
odnawialnego źródła energii w wyniku transakcji zawartej za pośrednictwem towarowego domu
maklerskiego lub domu maklerskiego na giełdzie towarowej, lub na rynku organizowanym przez
podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, jest obowiązane do
przekazania towarowemu domowi maklerskiemu lub domowi maklerskiemu deklaracji o ilości energii
elektrycznej z instalacji odnawialnego źródła energii zakupionej w wyniku tej transakcji i zuŜytej na
własny uŜytek oraz przeznaczonej do dalszej odsprzedaŜy.
2. Deklaracja, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę wykonania przez towarowy dom
maklerski lub dom maklerski obowiązków, o których mowa w art. 45 ust. 1.
3. Realizacja zlecenia nabycia energii elektrycznej z instalacji odnawialnego źródła energii na
giełdzie towarowej lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski moŜe
nastąpić po złoŜeniu przez składającego zlecenie zabezpieczenia na pokrycie kosztów wykonania przez
towarowy dom maklerski lub dom maklerski obowiązków, o których mowa w art. 45 ust. 1, w zakresie
określonym w art. 45 ust. 2 pkt 3.
4. Wysokość zabezpieczenia oraz sposób jego złoŜenia określa umowa zawarta między
towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim a składającym zlecenie.
Art. 50. 1. Do wypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 45 ust. 1, nie zalicza się
umorzonych świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 3, wydanych dla
energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującego w procesie
przetwarzania energię pozyskiwaną z biogazu rolniczego, dla którego przedsiębiorca zajmujący się
wytwarzaniem biogazu rolniczego wystąpił lub wystąpi z wnioskiem, o którym mowa w art. 42 ust. 1
pkt 5 i 6.
2. Prezes URE ma prawo wglądu do dokumentów, Ŝądania przedstawienia dokumentów lub
informacji mających znaczenie dla oceny wykonania obowiązków, o których mowa w art. 7, art. 38, art.
29
39, art. 41, art. 45 – 47, lub badania zgodności ze stanem faktycznym deklaracji, o której mowa w art. 49
ust. 1, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie
chronionych.
Art. 51. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
zakres obowiązków, o których mowa w art. 45 ust. 1, w tym:
1) parametry techniczne i technologiczne wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu
wytwarzanych w instalacjach odnawialnych źródeł energii,
2) wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości energii elektrycznej,
ciepła lub chłodu wytwarzanych w instalacjach odnawialnych źródeł energii wykorzystujących,
w procesie wytwarzania energii, nośniki energii, o których mowa w art. 2 pkt 21, oraz inne
paliwa,
3) miejsce dokonywania pomiarów ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach
odnawialnych źródeł energii na potrzeby realizacji obowiązku potwierdzania danych, o którym
mowa w art. 42 ust. 8,
4) wielkość i sposób obliczania udziału energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach
odnawialnych źródeł energii, wynikającej z obowiązku uzyskania i przedstawienia do
umorzenia świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 42 ust. 1, w sprzedaŜy energii
elektrycznej odbiorcom końcowym, w okresie kolejnych 15 lat,
5) sposób uwzględniania w kalkulacji cen energii elektrycznej, ciepła lub chłodu, ustalanych w
taryfach przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 45 ust. 1:
a) kosztów uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia, o których
mowa w art. 41 ust. 1,
b) poniesionej opłaty zastępczej, o której mowa w art. 45 ust. 1 pkt 2,
c) kosztów zakupu energii elektrycznej lub ciepła lub chłodu, do których zakupu
przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane
– biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa, zobowiązania wynikające z umów
międzynarodowych oraz zapewnienie poziomu udziału energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych
źródeł energii umoŜliwiającego spełnienie warunków, o którym mowa w art. 52 ust. 3.
Art. 52. 1. Podmiot, o którym mowa w art. 55 ust. 1, monitoruje ceny, po jakiej zbywane są na
giełdzie towarowej, lub na rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany, o których mowa w art. 49 ust. 1, prawa majątkowe
wynikające ze świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu.
30
2. W przypadku, gdy średnie ceny, o których mowa w ust. 1, będą przez okres co najmniej
dwóch kolejnych kwartałów roku kalendarzowego niŜsze niŜ 75% wartości opłaty zastępczej, o której
mowa w art. 48, podmiot, o którym mowa w ust. 1, przekazuje zbiorczy raport ministrowi właściwemu do
spraw gospodarki w terminie 14 dni po zakończeniu kwartału.
3. JeŜeli w wyniku analizy raportu, o którym mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw
gospodarki ustali, Ŝe dla zagwarantowania ceny praw majątkowych z tytułu świadectw pochodzenia lub
świadectw pochodzenia biogazu powyŜej 75% wartości opłaty zastępczej, konieczna jest zmiana
wielkości udziału energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w art.
51 pkt 4, minister właściwy do spraw gospodarki dokona zwiększenia wielkości tego udziału, w
następnym roku kalendarzowym, w drodze rozporządzenia, o którym mowa w art. 51
– biorąc pod uwagę moŜliwość realizacji celu krajowego, o którym mowa w art. 70 ust. 2 pkt 1.
Art. 53. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
zakres obowiązku potwierdzania danych, o którym mowa w art. 42 ust. 7, w tym:
1) parametry jakościowe biogazu rolniczego wprowadzonego do sieci dystrybucyjnej gazowej,
2) wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości wytwarzanego biogazu
rolniczego,
3) miejsce dokonywania pomiarów ilości biogazu rolniczego na potrzeby realizacji obowiązku
potwierdzania danych, o których mowa w art. 42 ust. 7,
4) sposób przeliczania ilości wytworzonego biogazu rolniczego na ekwiwalentną ilość energii
elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii na potrzeby wypełnienia obowiązku, o
którym mowa w art. 45 ust. 1
– biorąc pod uwagę w szczególności potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonowania systemu
gazowego oraz dostępne technologie wytwarzania biogazu rolniczego.
Art. 54. 1. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa
pochodzenia biogazu są zbywalne i stanowią towar giełdowy, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. d ustawy
z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.
2. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia
biogazu powstają po raz pierwszy z chwilą zapisania tych świadectw, na podstawie informacji o
wydanych świadectwach pochodzenia lub świadectwach pochodzenia biogazu, o których mowa w art.
55 ust. 4, na koncie ewidencyjnym w rejestrze świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia
biogazu prowadzonym przez podmiot, o którym mowa w art. 55 ust. 1, i przysługują osobie będącej
posiadaczem tego konta.
31
3. Przeniesienie praw majątkowych wynikających ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa
pochodzenia biogazu następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw
pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu, o którym mowa w art. 55 ust. 1.
Art. 55. 1. Rejestr świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu prowadzi
podmiot prowadzący:
1) giełdę towarową w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych lub
2) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384, ze zm.10))
– organizujący obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw pochodzenia.
2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany prowadzić rejestr świadectw pochodzenia lub
świadectw pochodzenia biogazu w sposób zapewniający:
1) identyfikację podmiotów, którym przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectw
pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu;
2) identyfikację przysługujących praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia lub
świadectw pochodzenia biogazu oraz odpowiadającej tym prawom ilości energii elektrycznej;
3) zgodność ilości energii elektrycznej objętej zarejestrowanymi świadectwami pochodzenia lub
świadectwami pochodzenia biogazu z ilością energii elektrycznej odpowiadającą prawom
majątkowym wynikającym z tych świadectw.
3. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany, na wniosek przedsiębiorstwa
energetycznego, odbiorcy końcowego oraz towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego, o
których mowa w art. 45 ust. 2, lub innego podmiotu, któremu przysługują prawa majątkowe wynikające
ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu, wydać dokument stwierdzający
prawa majątkowe wynikające z tych świadectw przysługujące wnioskodawcy i odpowiadającą tym
prawom ilość energii elektrycznej.
4. Prezes URE przekazuje informacje o wydanych i umorzonych świadectwach pochodzenia lub
świadectwach pochodzenia biogazu podmiotowi prowadzącemu rejestr tych świadectw.
5. Wpis do rejestru świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu oraz dokonane
zmiany w rejestrze podlegają opłacie w wysokości odzwierciedlającej koszty prowadzenia rejestru.
Art. 56. 1. Prezes URE na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, odbiorcy
końcowego oraz towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego, o których mowa w art. 45 ust.
2, którym przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia lub świadectw
pochodzenia biogazu umarza, w drodze decyzji, te świadectwa w całości lub części.
32
2. Towarowy dom maklerski lub dom maklerski wykonując obowiązek, o którym mowa w art. 45
ust. 2, w odniesieniu do transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców końcowych, moŜe złoŜyć
wniosek do Prezesa URE o umorzenie świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu
naleŜących do innego podmiotu, któremu przysługują wynikające z tych świadectw prawa majątkowe, o
ile dołączy pisemną zgodę tego podmiotu na zaliczenie tych świadectw do wypełnienia obowiązku przez
towarowy dom maklerski lub dom maklerski.
Art. 57. 1. Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa
pochodzenia biogazu wygasają z chwilą jego umorzenia.
2. Przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy oraz towarowy dom maklerski lub dom
maklerski, o których mowa w art. 45 ust. 2, wraz z wnioskiem o umorzenie świadectw pochodzenia lub
świadectw pochodzenia biogazu jest obowiązany złoŜyć do Prezesa URE dokument, o którym mowa w
art. 55 ust. 3.
Art. 58. Świadectwo pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu umorzone do dnia 31
marca danego roku kalendarzowego jest uwzględniane przy rozliczeniu wykonania obowiązku
określonego w art. 45 ust. 1 w poprzednim roku kalendarzowym.
Art. 59. 1. Świadectwo pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu, o których mowa w
art. 41 ust. 1 i 2, wraz z określonym na stałym poziomie współczynnikiem korekcyjnym, o którym mowa
w przepisach wydanych na podstawie art. 60, przysługuje dla instalacji odnawialnego źródła energii
przez okres kolejnych 15 lat, liczony od dnia oddania tej instalacji do uŜytkowania, z zastrzeŜeniem ust.
2 – 9.
2. Świadectwo pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu, o których mowa w ust. 1,
przysługuje dla instalacji odnawialnego źródła energii, równieŜ w okresie rozruchu technologicznego tej
instalacji, nie dłuŜej jednak niŜ przez 90 dni.
3. Świadectwo pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu, o których mowa w ust. 1,
wraz z określonym współczynnikiem korekcyjnym, o którym mowa w przepisach wydanych na
podstawie art. 60, przysługuje za wytworzoną energię elektryczną lub biogaz rolniczy w jednostce, która
zostanie zmodernizowana zgodnie z warunkami, o których mowa w ust. 5 i 9, oraz proporcjonalnie do
przyrostu mocy lub przyrostu wydajności, o których mowa w ust. 5.
4. W przypadku instalacji spalania wielopaliwowego, świadectwo pochodzenia, o którym mowa
w art. 41 ust. 1, wraz z określonym na stałym poziomie współczynnikiem korekcyjnym, o którym mowa
33
w przepisach wydanych na podstawie art. 60, przysługuje przez okres kolejnych 5 lat, liczony od dnia
wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej za którą przysługiwało świadectwo pochodzenia.
5. W wyniku modernizacji następuje przyrost mocy zainstalowanej energii elektrycznej lub
przyrost wydajności wytwarzania biogazu rolniczego lub biogazu w istniejącej instalacji odnawialnego
źródła energii, pod warunkami, Ŝe:
1) poniesiono nakłady inwestycyjne w wysokości co najmniej 30% wartości początkowej tej
instalacji, rozumianej jako wartość bilansową środka trwałego po raz pierwszy wprowadzonego
do ksiąg rachunkowych, z uwzględnieniem przepisów o podatku dochodowym od osób
fizycznych, albo przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych, w zakresie dotyczącym
amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych;
2) zainstalowano urządzenia wchodzące w skład tej instalacji, słuŜące do wytwarzania energii
elektrycznej, ciepła lub chłodu oraz biogazu rolniczego, lub biogazu, które zostały
wyprodukowane nie później niŜ 36 miesięcy przed dniem rozpoczęcia modernizacji;
3) modernizowana instalacja nie jest przeznaczona do wytwarzania energii elektrycznej w
instalacji spalania wielopaliwowego.
6. W przypadku instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującej hydroenergię o
zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 100 MW, świadectwo pochodzenia, o którym mowa w
art. 41 ust. 1, wraz z określonym na stałym poziomie współczynnikiem korekcyjnym równym jeden,
przysługuje do równowartości 50% poniesionych nakładów inwestycyjnych na realizację budowy
instalacji odnawialnego źródła energii wykorzystującego hydroenergię o zainstalowanej łącznej mocy
elektrycznej powyŜej 80 MW w danym roku kalendarzowym.
7. Przedsiębiorca realizujący zadanie inwestycyjne, o którym mowa w ust. 6 jest obowiązany do
przekazywania Prezesowi URE w terminie 60 dni po zakończeniu kwartału, zweryfikowanych przez
niezaleŜnego audytora finansowego sprawozdań kwartalnych zawierających informacje o poniesionych
nakładach inwestycyjnych.
8. W przypadku instalacji odnawialnego źródła energii, którą po dniu 1 stycznia 2015 roku
oddano do uŜytkowania lub poddano modernizacji, o której mowa w ust. 5, świadectwo pochodzenia lub
świadectwo pochodzenia biogazu, o których mowa w ust. 1, przysługuje na zasadach określonych
niniejszą ustawą, tylko w przypadku, gdy urządzenia wchodzące w skład tej instalacji, słuŜące do
wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu oraz biogazu rolniczego lub biogazu, zostały
wyprodukowane nie później niŜ 36 miesięcy przed dniem oddania do uŜytkowania tej instalacji
odnawialnego źródła energii.
9. Minister właściwy do spraw gospodarki, ogłosi, w formie obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz obowiązujących norm, które muszą być
34
spełnione przez urządzenia wchodzące w skład instalacji odnawialnego źródła energii, o których mowa
w ust. 8, w tym wymagania dotyczące oznakowania ekologicznego, etykiet energetycznych i innych
technicznych systemów odniesienia ustanowionych przez europejskie organy normalizacyjne, jeŜeli
takie istnieją
– w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w Ŝycie ustawy.
Art. 60. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, co trzy lata, do dnia 30 czerwca danego roku
określi, w drodze rozporządzenia, współczynniki korekcyjne dla instalacji odnawialnych źródeł energii
wykorzystujących:
1) biogaz rolniczy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 200 kW do 500 kW lub
wprowadzających biogaz rolniczy do sieci dystrybucyjnej gazowej o łącznej produkcji biogazu
rolniczego do 2 mln m³;
2) biogaz rolniczy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 500 kW do 1 MW lub
wprowadzających biogaz rolniczy do sieci dystrybucyjnej gazowej o łącznej produkcji biogazu
rolniczego powyŜej 2 mln m³ do 4 mln m³;
3) biogaz rolniczy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 1 MW lub
wprowadzających biogaz rolniczy do sieci dystrybucyjnej gazowej o łącznej produkcji biogazu
rolniczego powyŜej 4 mln m³;
4) biogaz pozyskany z surowców pochodzących ze składowisk odpadów o zainstalowanej łącznej
mocy elektrycznej powyŜej 200 kW;
5) biogaz pozyskany z surowców pochodzących z oczyszczalni ścieków o zainstalowanej łącznej
mocy elektrycznej powyŜej 200 kW;
6) biomasa lub układ hybrydowy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej poniŜej 10 MW;
7) biomasa lub układ hybrydowy w wysokosprawnej kogeneracji (CHP) poniŜej 10 MW;
8) biomasa lub układ hybrydowy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 10 MW;
9) biomasa lub układ hybrydowy w wysokosprawnej kogeneracji (CHP) powyŜej 10 MW;
10) biomasa do spalania wielopaliwowego;
11) biopłyny;
12) energia promieniowania słonecznego o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 100
kW;
13) energia wiatru na lądzie o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 200 kW do 500
kW;
14) energia wiatru na lądzie o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 500 kW;
15) energia wiatru na morzu;
35
16) hydroenergia o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 75 kW do 1 MW;
17) hydroenergia o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 1 MW do 5 MW;
18) hydroenergia o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 5 MW do 20 MW;
19) hydroenergia o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 20 MW;
20) energię geotermalną do wytwarzania energii elektrycznej
– na okres kolejnych pięciu lat, dla poszczególnych rodzajów i łącznej mocy zainstalowanych instalacji
odnawialnych źródeł energii przyłączonych do sieci w danym punkcie przyłączeniowym, wytwarzających
energię elektryczną lub paliwo gazowe z odnawialnych źródeł energii, biorąc pod uwagę: politykę
energetyczną państwa oraz informacje zawarte w krajowym planie działania, o którym nowa w art. 70
ust 1, a takŜe moŜliwość uzyskania zwrotu poniesionych nakładów inwestycyjnych oraz kosztów
eksploatacyjnych z uwzględnieniem ich finansowania w okresie do 15 lat.
2. Współczynniki korekcyjne obowiązujące w dwóch pierwszych latach w rozporządzeniu, o
którym mowa w ust. 1, ustanawia się na takim samym poziomie, co współczynniki korekcyjne
obowiązujące w dwóch ostatnich latach, o których mowa w rozporządzeniu, dotyczącym okresu
bezpośrednio poprzedzającego lub w dwóch ostatnich latach, o których mowa w art. 130.
Art. 61. 1. Opłata zastępcza, o której mowa w art. 45 ust. 1 pkt 2, stanowi przychód
Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej i jest uiszczana na rachunek
bankowy tego funduszu do dnia 31 marca kaŜdego roku, za poprzedni rok kalendarzowy.
2. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej jest obowiązany do corocznego
przedstawiania ministrowi właściwemu do spraw gospodarki, ministrowi właściwemu do spraw finansów
publicznych oraz ministrowi właściwemu do spraw środowiska informacji o wysokości uiszczonych opłat
zastępczych oraz wysokości uiszczonych kar pienięŜnych, o których mowa w art. 105 ust. 1, do dnia 30
czerwca kaŜdego roku.
Art. 62. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej z
instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy elektrycznej nieprzekraczającej 5 MW lub
wytwarzaniem biogazu w instalacji odnawialnego źródła energii lub wytwarzaniem biogazu rolniczego w
instalacji odnawialnego źródła energii zwalnia się z opłat, o których mowa w art. 55 ust. 5.
2. Do zwolnień przedsiębiorstwa, o którym mowa w ust. 1, z opłaty skarbowej zastosowanie
mają przepisy odrębne.
36
Rozdział 5
Gwarancje pochodzenia
dla energii elektrycznej wytwarzanej w instalacji odnawialnego źródła energii
Art. 63. 1. Prezes URE wydaje, na wniosek wytwarzającego energię elektryczną, dokument
stanowiący dowód dla odbiorcy końcowego, Ŝe dana ilość dostarczonej energii elektrycznej została
wytworzona z odnawialnych źródeł energii w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadzona do
sieci, zwany dalej „gwarancją pochodzenia”.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) oznaczenie wytwarzającego energię elektryczną, o którym mowa w ust. 1;
2) określenie lokalizacji, rodzaju i mocy instalacji odnawialnego źródła energii, w którym została
wytworzona energia elektryczna, o której mowie w ust.1;
3) dane dotyczące ilości wytworzonej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1;
4) określenie okresu, w którym energia elektryczna, o której mowa w ust. 1, została wytworzona w
instalacji odnawialnego źródła energii, z uwzględnieniem dat rozpoczęcia i zakończenia
wytwarzania tej energii elektrycznej;
5) informację, o ile ma zastosowanie, czy i w jakim zakresie udzielono jakiejkolwiek formy
wsparcia dla danej instalacji odnawialnego źródła energii;
6) datę oddania do uŜytkowania instalacji odnawialnego źródła energii.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wytwórca energii elektrycznej składa do operatora systemu
elektroenergetycznego, do którego określona we wniosku instalacja odnawialnego źródła energii jest
przyłączona, w terminie 7 dni od dnia zakończenia okresu wytworzenia danej ilości energii elektrycznej
objętej tym wnioskiem.
4. Operator systemu elektroenergetycznego przekazuje Prezesowi URE wniosek, o którym mowa
w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, wraz z potwierdzeniem danych dotyczących ilości
energii elektrycznej, określonych na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo – rozliczeniowych.
Art. 64. 1. Gwarancja pochodzenia zawiera w szczególności:
1) kolejny numer wpisu;
2) oznaczenie wytwarzającego energię elektryczną, o którym mowa w art. 63 ust. 1;
3) określenie lokalizacji, rodzaju i mocy instalacji odnawialnego źródła energii, w którym została
wytworzona energia elektryczna, o której mowa w art. 63 ust. 1;
4) dane dotyczące ilości wytworzonej energii elektrycznej, wprowadzonej do sieci
elektroenergetycznej, o której mowa w art. 63 ust. 1;
37
5) określenie okresu, w którym energia elektryczna, o której mowa w art. 63 ust. 1, została
wytworzona w instalacji odnawialnego źródła energii, z uwzględnieniem dat rozpoczęcia i
zakończenia wytwarzania tej energii;
6) informację, o ile ma zastosowanie, czy udzielono jakiejkolwiek formy wsparcia dla danej
instalacji odnawialnego źródła energii oraz w jakim zakresie go udzielono;
7) datę oddania do uŜytkowania instalacji odnawialnego źródła energii;
8) okres utraty waŜności gwarancji pochodzenia.
2. Gwarancja pochodzenia jest dokumentem sporządzonym w formie elektronicznej.
3. Z gwarancji pochodzenia nie wynikają prawa majątkowe.
4. Gwarancja pochodzenia nie daje prawa do korzystania z instrumentów wspierających
wytwarzanie energii z odnawialnych źródeł energii określonych w niniejszej ustawie.
5. Gwarancję pochodzenia wydaje się w jednostce MWh za wytworzoną energię elektryczną.
6. Przekazanie gwarancji pochodzenia następuje niezaleŜnie od przeniesienia praw
majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia.
7. Do wydawania gwarancji pochodzenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14
czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego o wydawaniu zaświadczeń, z
zastrzeŜeniem ust. 8.
8. Gwarancje pochodzenia wydaje się w terminie 30 dni od dnia przekazania wniosku, o którym
mowa w art. 63 ust. 1, Prezesowi URE.
Art. 65. 1. Prezes URE tworzy i prowadzi rejestr gwarancji pochodzenia.
2. Rejestr, o którym mowa w ust. 1 jest prowadzony w sposób zapewniający identyfikację
podmiotów, którym wydano gwarancję pochodzenia oraz podmiotów, którym przysługuje gwarancja
pochodzenia.
3. Rejestr gwarancji pochodzenia jest prowadzony w systemie informatycznym.
4. Prezes URE z chwilą wydania gwarancji pochodzenia dokonuje wpisu do rejestru gwarancji
pochodzenia.
5. Gwarancje pochodzenia z chwilą przekazania odbiorcy końcowemu nie podlegają obrotowi.
6. Wpis do rejestru gwarancji pochodzenia oraz dokonane zmiany w rejestrze podlegają opłacie
skarbowej.
7. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w instalacji
odnawialnego źródła energii o łącznej mocy elektrycznej nieprzekraczającej 5 MW zwalnia się z opłat
skarbowych o których mowa w ust. 6.
38
Art. 66. Gwarancja pochodzenia jest wydawana na okres 12 miesięcy od dnia ustania produkcji
energii elektrycznej na którą wniosek był składany i w tym okresie powinna być wykorzystana. Po
upływie tego okresu gwarancja pochodzenia traci waŜność, a wpis do rejestru gwarancji pochodzenia
ulega usunięciu.
Art. 67. 1. Prezes URE odmawia wydania gwarancji pochodzenia, jeŜeli wniosek, o którym
mowa w art. 63 ust. 1, został złoŜony operatorowi systemu elektroenergetycznego po upływie terminu, o
którym mowa w art. 63 ust. 3.
2. Odmowa wydania gwarancji pochodzenia następuje w drodze postanowienia, na które słuŜy
zaŜalenie.
Art. 68. 1. Prezes URE uznaje gwarancje pochodzenia wydane w innym państwie
członkowskim Unii Europejskiej z zastrzeŜeniem ust. 2.
2. Prezes URE moŜe odmówić uznania gwarancji pochodzenia wydanej w innym państwie
członkowskim Unii Europejskiej w przypadku, gdy wystąpią uzasadnione wątpliwości co do jej
autentyczności lub wiarygodności.
3. Odmowa uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa w ust. 1, następuje w drodze
postanowienia, na które słuŜy zaŜalenie.
4. O przyczynie odmowy uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa w ust. 1, Prezes URE
niezwłocznie informuje Komisję Europejską, podając przyczynę odmowy.
5. Prezes URE z chwilą uznania gwarancji pochodzenia, o której mowa w ust. 1, dokonuje
wpisu do rejestru gwarancji pochodzenia
6. Gwarancja pochodzenia, o której mowa w ust. 1 traci waŜność po upływie okresu 12
miesięcy od dnia ustania produkcji energii elektrycznej na którą została wydana.
Art. 69. Prezes URE, w drodze decyzji, umarza z urzędu gwarancje pochodzenia po upływie
okresu, o którym mowa w art. 66 oraz art. 68 ust. 6. Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez
Prezesa URE nie słuŜy odwołanie, jednakŜe strona niezadowolona z decyzji moŜe zwrócić się do
Prezesa URE z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące odwołań od decyzji.”.
Rozdział 6
39
Krajowy plan działania w zakresie odnawialnych źródeł energii oraz monitorowanie rynku energii
elektrycznej, ciepła lub chłodu, lub paliw gazowych z odnawialnych źródeł energii, a takŜe rynku
biokomponentów, paliw ciekłych i biopaliw ciekłych stosowanych w transporcie.
Art. 70. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki opracowuje projekt krajowego planu
działania w zakresie odnawialnych źródeł energii, zwanego dalej „krajowym planem działania”, a takŜe
jego aktualizację, stosując obiektywne i przejrzyste zasady oraz uwzględniając politykę energetyczną
państwa.
2. Krajowy plan działania określa w szczególności:
1) krajowy cel w zakresie udziału energii i paliw wytworzonych z odnawialnych źródeł energii,
zuŜywanych w energetyce oraz w transporcie;
2) cele pośrednie, w okresach dwuletnich, określające model dojścia do krajowego celu, o
którym mowa w pkt 1;
3) wpływ środków polityki efektywności energetycznej na końcowe zuŜycie energii brutto oraz
działania jakie naleŜy podjąć aby osiągnąć krajowy cel, o którym mowa w pkt 1;
4) końcowe zuŜycie energii brutto wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii, w tym w
energetyce oraz w transporcie;
5) działania niezbędne do osiągnięcia celów pośrednich, o których mowa w pkt 2, w
poszczególnych latach, aŜ do osiągnięcia krajowego celu, o którym mowa w pkt 1, w
zakresie:
a) współpracy między jednostkami samorządu terytorialnego a organami administracji
rządowej,
b) współpracy międzynarodowej dotyczącej odnawialnych źródeł energii oraz projektów
energetycznych,
c) krajowej strategii rozwoju zasobów biomasy, w tym rozwoju nowych jej zasobów.
3. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, w drodze uchwały,
przyjmuje krajowy plan działania.
4. Przyjęty przez Radę Ministrów krajowy plan działania minister właściwy do spraw gospodarki
przekazuje Komisji Europejskiej.
5. W przypadku, gdy udział energii i paliw z odnawialnych źródeł energii, określony w krajowym
planie działania, obniŜy się poniŜej orientacyjnego kursu w okresie dwuletnim, bezpośrednio
poprzedzającym okres określony w krajowym planie działania, minister właściwy do spraw gospodarki
opracowuje i przekazuje Komisji Europejskiej aktualizację krajowego planu działania.
40
6. Aktualizacji krajowego planu działania, o której mowa w ust. 5, dokonuje się na zasadach i w
trybie określonym w ust. 1- 4.
Art. 71. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje realizację celu, o którym mowa w
art. 70 ust. 2 pkt 1, w szczególności na podstawie danych przekazanych przez Prezesa URE oraz
wyników badań statystycznych prowadzonych zgodnie z programem badań statystycznych statystyki
publicznej w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z
2012 r., poz. 591).
2. Minister właściwy do spraw gospodarki, co dwa lata, sporządza i przedstawia Radzie
Ministrów sprawozdanie z wyników monitorowania, o którym mowa w ust. 1, oraz z postępu w
promowaniu wykorzystania energii i paliw z odnawialnych źródeł energii.
3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, zawiera informacje obejmujące w szczególności:
1) udział energii i paliw wytworzonych z odnawialnych źródeł energii, zuŜywanych w energetyce i
transporcie, oraz moŜliwości dysponowania tymi źródłami;
2) stan infrastruktury technicznej instalacji odnawialnych źródeł energii;
3) wpływ środków polityki efektywności energetycznej na końcowe zuŜycie energii brutto;
4) działania podejmowane dla realizacji celu, o którym mowa w art. 70 ust. 2 pkt 1;
5) przewidywane zapotrzebowanie na energię i paliwa wytworzone z odnawialnych źródeł energii;
6) planowane lub będące w budowie instalacje odnawialnych źródeł energii.
4. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, przyjmuje
sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, nie później niŜ do dnia 30 listopada danego roku, w którym
sprawozdanie sporządzono.
5. Przyjęte przez Radę Ministrów sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, minister właściwy do
spraw gospodarki przekazuje Komisji Europejskiej, w terminie do dnia 31 grudnia danego roku.
Art. 72. 1. Zadania związane z funkcjonowaniem rynku energii i paliw wytwarzanych z
odnawialnych źródeł energii zuŜywanych w energetyce i transporcie, wykonują minister właściwy do
spraw gospodarki, minister właściwy do spraw rozwoju wsi, minister właściwy do spraw środowiska,
Prezes URE oraz Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, zwany dalej „Prezesem GUS”.
2. Realizacja zadań określonych w ust. 3 – 7 ma na celu identyfikację kierunku rozwoju
odnawialnych źródeł energii, wypracowanie optymalnego i zrównowaŜonego stopnia wykorzystania
poszczególnych rodzajów odnawialnych źródeł energii, zwiększanie bezpieczeństwa energetycznego,
ochronę środowiska oraz osiągnięcie celów wynikających z przyjętych umów międzynarodowych.
41
3. Zadania ministra właściwego do spraw gospodarki w zakresie, o którym mowa w ust. 1,
obejmują:
1) określanie krajowych środków mających na celu rozwój wykorzystania energii i paliw z
odnawialnych źródeł energii;
2) monitorowanie funkcjonowania instrumentów wspierających wytwarzanie energii i paliw z
odnawialnych źródeł energii oraz działań mających na celu ich wykorzystanie;
3) podejmowanie działań mających na celu usprawnienie procedur administracyjnych związanych
z prowadzeniem procesu inwestycyjnego instalacji odnawialnych źródeł energii oraz usuwanie
innych barier mogących ograniczać wzrost wykorzystania odnawialnych źródeł energii;
4) monitorowanie funkcjonowania gwarancji pochodzenia;
5) opracowywanie analiz w zakresie zapotrzebowania na energię i paliwa wytwarzane z
odnawialnych źródeł energii oraz nadwyŜki ich wytwarzania.
4. Zadania ministra właściwego do spraw rozwoju wsi w zakresie, o którym mowa w ust. 1,
obejmują:
1) promowanie wykorzystania biomasy pochodzenia rolniczego na cele energetyczne;
2) monitorowanie wykorzystania surowców wykorzystywanych na cele energetyczne do
wytwarzania energii i paliw z odnawialnych źródeł energii,
3) monitorowanie zmian w wykorzystaniu gruntów, ze szczegółowym uwzględnieniem gruntów
przeznaczanych pod uprawy energetyczne.
5. Zadania ministra właściwego do spraw środowiska w zakresie, o którym mowa w ust. 1,
obejmują:
1) promowanie wytwarzania paliw ciekłych i biopaliw ciekłych z odpadów;
2) monitorowanie wpływu wytwarzania biokomponentów, biopaliw ciekłych, biomasy, biogazu,
biogazu rolniczego i biopłynów na bioróŜnorodność, zasoby wodne oraz na jakość wody i gleby;
3) opracowywanie analiz w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w związku z
wytwarzaniem energii i paliw w odnawialnych źródłach energii
4) opracowywanie analiz w zakresie udziału odpadów ulegających biodegradacji oraz innych
czynników wpływających na środowisko w paliwach lub odpadach wykorzystywanych do
wytwarzania energii z odnawialnych źródeł energii,
5) przekazywanie danych ilościowych dotyczących odpadów poddanych procesowi termicznego
przekształcenia odpadów w procesie odzysku R1, o którym mowa w załączniku nr 5 do ustawy
z dnia 27 kwietnia 2001 r o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243, z późn. zm.11)).
6. Zadania Prezesa URE w zakresie, o którym mowa w ust. 1, obejmują:
42
1) przekazywania danych dotyczących odnawialnych źródeł energii w sprawozdaniu o którym mowa
w art. 176 ustawy Prawo Energetyczne, stosownie do zakresu zadań Prezesa URE.
2) monitorowanie wykonania obowiązku, przez przedsiębiorstwa energetyczne, w zapewnieniu
pierwszeństwa w przesyłaniu lub dystrybucji energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych
źródeł energii.
7. Zadania Prezesa GUS w zakresie, o którym mowa w ust. 1, obejmują prowadzenie stałej
statystyki dotyczącej udziału energii i paliw z odnawialnych źródeł energii w końcowym zuŜyciu energii,
w podziale na sektory elektroenergetyki, ciepła i chłodu oraz transportu;
8. Pozyskane w trakcie realizacji zadań, o których mowa ust. 3 – 7, informacje z postępu w
promowaniu wykorzystania energii i paliw z odnawialnych źródeł energii minister właściwy do spraw
gospodarki, minister właściwy do spraw rozwoju wsi, minister właściwy do spraw środowiska, Prezes
URE oraz Prezes GUS, udostępniają w Biuletynie Informacji Publicznej danego ministerstwa lub
urzędu.
Art. 73. 1. Udział energii wytworzonej z odnawialnych źródeł energii zuŜytej w energetyce oraz
w transporcie oblicza się jako iloraz ilości końcowego zuŜycia energii brutto wytworzonej z
odnawialnych źródeł energii oraz ilości końcowego zuŜycia energii brutto, w okresie danego roku,
wyraŜony w procentach.
2. Do obliczania udziału energii wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, o którym mowa w
ust. 1, stosuje się metodologię określoną w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr
1099/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie statystyki energii (Dz. U. L 304 z 14.11.2008 r.).
Art. 74. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób
obliczania:
1) ilości końcowego zuŜycia energii brutto wytworzonej z odnawialnych źródeł energii,
uwzględniając ilość energii elektrycznej, ciepła lub chłodu zuŜytej w energetyce, oraz ilość
biokomponentów, biopaliw ciekłych oraz paliw, zuŜytych w transporcie,
2) znormalizowanej ilości energii wytworzonej w elektrowniach wodnych lub w farmach
wiatrowych,
3) rzeczywistej ilości ciepła wytworzonego z energii aerotermalnej, geotermalnej lub
hydrotermalnej przez pompy ciepła
– biorąc pod uwagę rodzaj działalności gospodarczej, moŜliwości techniczne i organizacyjne w zakresie
wytwarzania energii w instalacji odnawialnego źródła energii.
43
Art. 75. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki w celu optymalnego zwiększania stopnia
wykorzystania odnawialnych źródeł energii oraz zwiększania świadomości społecznej w zakresie
odnawialnych źródeł energii tworzy elektroniczną bazę danych, dotyczącą wykorzystania energii
wytworzonej z odnawialnych źródeł energii i udostępnia ją w Biuletynie Informacji Publicznej, z
zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.
2. Prezes URE oraz Prezes GUS przekazują ministrowi właściwemu do spraw gospodarki,
informacje związane z wykorzystaniem energii wytworzonej z odnawialnych źródeł energii.
3. Przekazywane przez Prezesa URE informacje o których mowa w ust. 2 dotyczą w
szczególności:
1) ilości obowiązujących koncesji na wytwarzanie energii i paliw z odnawialnych źródeł energii, z
podziałem na rodzaje odnawialnych źródeł energii na które zostały one wydane, zainstalowaną
moc oraz lokalizację,
2) ilości wydanych świadectw pochodzenia dla energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnych
źródeł energii, z podziałem na rodzaje odnawialnych źródeł energii na które zostały one
wydane,
3) ilości umorzonych świadectw pochodzenia dla energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnych
źródeł energii, z podziałem na rodzaje odnawialnych źródeł energii na które zostały one
wydane,
4) ilości wydawanych przez Prezesa URE rozstrzygnięć w zakresie przyłączania instalacji
odnawialnych źródeł energii do sieci elektroenergetycznej, z podziałem na rodzaje
odnawialnych źródeł energii których one dotyczą,
5) ilości wydanych gwarancji pochodzenia dla energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnych
źródeł energii, z podziałem na rodzaje odnawialnych źródeł energii na które zostały one
wydane,
6) zmian w rejestrze o których mowa w art. 8 ust. 1 lub w art. 17 ust. 1
– w terminie 180 dni od zakończenia roku.
4. Przekazywane przez Prezesa GUS informacje o których mowa w ust. 2 dotyczą w
szczególności.
1) mocy zainstalowanej w instalacjach odnawialnych źródeł energii w podziale na źródła
koncesjonowane i te, które nie posiadają koncesji,
2) ilości energii wytworzonej w instalacjach wykorzystujących odnawialne źródła energii z
podziałem na rodzaje i sektory odnawialnych źródeł energii,
3) ilości oraz rodzaju biomasy wykorzystywanej na cele energetyczne z rozróŜnieniem czy
dostawy mają charakter pośredni czy bezpośredni,
44
4) stopnia wykorzystania gruntów na potrzeby produkcji wyspecjalizowanych upraw
energetycznych ,
5) udziału odnawialnych źródeł energii w końcowym zuŜyciu energii brutto, z podziałem na sektory
odnawialnych źródeł energii
– w terminie roku od zakończenia roku poprzedniego objętego badaniem statystycznym,
5. Dane opublikowane w elektronicznej bazie danych, o której mowa w ust. 1, po ich
wcześniejszym przetworzeniu, są jawne.
Rozdział 7
Warunki i tryb akredytowania organizatorów szkoleń
oraz certyfikowania instalatora małych instalacji i mikroinstalacji
Art. 76. 1.Instalatorem mikroinstalacji lub małych instalacji, zwanym dalej „instalatorem”, moŜe
być osoba, która:
1) ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych;
2) posiada wykształcenie minimum zasadnicze zawodowe lub równowaŜne w zakresie
instalowania urządzeń i instalacji: sanitarnych, energetycznych, grzewczych, chłodniczych lub
elektrycznych;
3) posiada udokumentowane trzyletnie doświadczenie zawodowe w zakresie instalowania lub
modernizacji urządzeń i instalacji: sanitarnych, energetycznych, grzewczych, chłodniczych lub
elektrycznych;
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne przeciwko
wiarygodności dokumentów i obrotowi gospodarczemu;
5) odbyła szkolenie podstawowe dla osób ubiegających się o wydanie certyfikatu instalatora
mikroinstalacji lub małej instalacji, zwanego dalej „certyfikatem”, poświadczone
zaświadczeniem, przeprowadzone przez akredytowanego organizatora szkoleń, o którym
mowa art. 85 ust. 1, w zakresie dotyczącym instalowania danego rodzaju instalacji;
6) złoŜyła z wynikiem pozytywnym egzamin, poświadczony świadectwem, przeprowadzony przez
komisję egzaminacyjną, odpowiednio dla danego rodzaju instalacji, nie później niŜ w terminie
12 miesięcy od dnia ukończenia szkolenia podstawowego;
7) posiada waŜny certyfikat odpowiednio w zakresie instalowania danego rodzaju instalacji, o
której mowa w ust. 2.
45
2. Certyfikat jest dokumentem potwierdzającym posiadanie kwalifikacji przez instalatora w
zakresie instalowania następujących rodzajów instalacji:
1) kotłów i pieców na biomasę lub;
2) systemów fotowoltaicznych lub;
3) słonecznych systemów grzewczych lub ;
4) pomp ciepła lub ;
5) płytkich systemów geotermalnych;
3. W zakresie posiadanego certyfikatu instalator moŜe dodatkowo dokonywać modernizacji oraz
utrzymywania w naleŜytym stanie technicznym tych instalacji.
4. Instalator ma obowiązek poświadczać numerem certyfikatu wykonanie czynności, o których
mowa w ust. 2 lub 3.
Art. 77. 1. Egzamin dla osób ubiegających się o certyfikat przeprowadza się co najmniej dwa
razy w ciągu roku. Informację o terminie egzaminu minister właściwy do spraw gospodarki ogłasza w
Biuletynie Informacji Publicznej na swoich stronach podmiotowych, co najmniej na trzy miesiące przed
planowanym terminem egzaminu.
2. Prezes Urzędu Dozoru Technicznego, zwany dalej „Prezesem UDT”, powołuje Komisję
Egzaminacyjną, zwaną dalej „Komisją”, składającą się z co najmniej 7 osób wyróŜniających się wiedzą
teoretyczną i praktyczną z zakresu problematyki objętej egzaminem.
3. Minister właściwy do spraw gospodarki określi w drodze rozporządzenia:
1) wymagania kwalifikacyjne dla powołania na członka Komisji Egzaminacyjnej w szczególności
wykształcenie, doświadczenie zawodowe oraz doskonalenie zawodowe w czasie trwania
powołania oraz sposób ich dokumentowania, tryb powoływania, okresowej weryfikacji i
odwoływania członków Komisji, sposób działania Komisji oraz zasady wynagradzania jej
członków;
2) sposób opracowywania, weryfikacji i przechowywania katalogu pytań egzaminacyjnych;
3) warunki, formę i tryb przeprowadzania egzaminu oraz kryteria jego łącznej oceny
– mając na uwadze zapewnienie niezaleŜnego i bezstronnego przeprowadzenia egzaminu dla osób
ubiegających się o wydanie certyfikatu instalatora.
Art. 78. 1. Certyfikat wydaje Prezes UDT na pisemny wniosek osoby ubiegającej się o wydanie
certyfikatu.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) imię i nazwisko wnioskodawcy;
46
2) adres zamieszkania wnioskodawcy;
3) numer PESEL wnioskodawcy;
4) określenie wnioskowanego zakresu certyfikatu.
3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, wnioskodawca jest obowiązany dołączyć następujące
dokumenty:
1) kopię dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań, o których mowa w art. 76 ust. 1 pkt
2, 3, 5 i 6;
2) oświadczenie o:
a) posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych;
b) korzystaniu z pełni praw publicznych,
c) niekaralności.
4. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 2, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenia jest obowiązany do zawarcia w nich
klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złoŜenie fałszywego
oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie
fałszywych zeznań.
5. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, moŜe być złoŜony za pomocą środków komunikacji
elektronicznej, o których mowa w ustawie z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą
elektroniczną (Dz. U. Nr 144, poz. 1204, z późn. zm.12)).
6. Wniosek złoŜony za pomocą środków komunikacji elektronicznej powinien być opatrzony
bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą waŜnego kwalifikowanego
certyfikatu.
Art. 79. 1. Przed wydaniem certyfikatu Prezes UDT dokonuje sprawdzenia spełniania przez
osobę ubiegającą się o wydanie certyfikatu wymagań, o których mowa w art. 76 ust.1 pkt 1-6.
2. Prezes UDT, w terminie nie dłuŜszym niŜ 30 dni od dnia złoŜenia wniosku o wydanie
certyfikatu, jest obowiązany do zawiadomienia wnioskodawcy o wydaniu albo odmowie wydania
certyfikatu.
3. Certyfikat wydaje się na okres 5 lat.
4. Certyfikat zawiera co najmniej:
1) numer certyfikatu;
2) imię i nazwisko instalatora;
3) określenie zakresu certyfikatu, ze wskazaniem rodzaju instalacji;
4) datę i podpis wydającego certyfikat.
47
Art. 80. Prezes UDT odmawia wydania certyfikatu po stwierdzeniu, Ŝe osoba ubiegająca się o
wydanie certyfikatu nie spełnia któregokolwiek z wymagań określonych w art. 76 ust. 1 pkt 1 – 6 albo,
gdy instalatorowi cofnięto certyfikat, a od cofnięcia certyfikatu nie upłynął rok.
Art. 81. 1. Prezes UDT cofa wydany certyfikat, w przypadku:
1) ograniczenia lub utraty zdolności do czynności prawnych instalatora;
2) pozbawienia instalatora z mocy prawomocnego wyroku sądowego praw publicznych;
3) skazania instalatora prawomocnym wyrokiem sądu za umyślnie popełnione przestępstwo
przeciwko wiarygodności dokumentów i obrotowi gospodarczemu
4) stwierdzenia niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 76 ust. 4;
5) gdy certyfikat jest wykorzystywany przez instalatora niezgodnie z jego zakresem lub istnieją
udokumentowane dowody, Ŝe mikroinstalacja lub mała instalacja jest zainstalowana niezgodnie
z obowiązującymi przepisami
2. Instalator, któremu cofnięto certyfikat, moŜe ubiegać się ponownie o wydanie certyfikatu po
upływie roku od dnia cofnięcia certyfikatu.
Art. 82. 1. Prezes UDT moŜe, na wniosek instalatora złoŜony nie później niŜ na 30 dni przed
dniem upływu waŜności uprzednio wydanego certyfikatu, przedłuŜyć waŜność certyfikatu na okres
kolejnych 5 lat, jeŜeli instalator:
1) nie przestał spełniać warunków, o których mowa w art. 76 ust.1 pkt 1 i 4 ;
2) w terminie 12 miesięcy poprzedzających dzień upływu waŜności certyfikatu ukończył szkolenie
przypominające, potwierdzone zaświadczeniem, przeprowadzone przez akredytowanego
organizatora szkoleń;
3) przedstawi wykaz zainstalowanych, poddanych modernizacji lub utrzymywanych w naleŜytym
stanie technicznym minimum pięciu referencyjnych mikroinstalacji lub małych instalacji w celu
potwierdzenia ciągłości pracy.
2. Prezes UDT odmawia przedłuŜenia waŜności certyfikatu po stwierdzeniu, Ŝe instalator nie
spełnia któregokolwiek z wymagań określonych w ust. 1.
3. Wykaz o którym mowa w ust. 1 pkt 3) składa się w formie oświadczenia pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający wykaz jest obowiązany do
zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złoŜenie
fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za
składanie fałszywych zeznań.
48
Art. 83. 1. W przypadku utraty lub zniszczenia certyfikatu, na wniosek instalatora, Prezes UDT
wydaje wtórnik tego dokumentu.
2. Instalator, który po uzyskaniu wtórnika certyfikatu odzyskał utracony dokument jest
obowiązany zwrócić ten dokument Prezesowi UDT.
Art. 84. Osoba będąca obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji
Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –
strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, moŜe instalować mikroinstalacje lub małe
instalacje, jeŜeli posiada waŜny certyfikat lub równowaŜny dokument wydany w tym państwie zgodnie z
kryteriami określonymi w załączniku IV dyrektywy 2009/28/WE w sprawie promowania stosowania
energii ze źródeł odnawialnych.
Art. 85. 1. Akredytowanym organizatorem szkolenia podstawowego lub przypominającego, o
których mowa w art. 76 ust. 1 pkt 5 oraz w art. 82 ust. 1 pkt 2, moŜe być podmiot, który:
1) posiada system zarządzania szkoleniami;
2) posiada warunki lokalowe i wyposaŜenie gwarantujące prawidłowe przeprowadzenie szkoleń;
3) posiada kadrę posiadającą kwalifikacje niezbędne do przeprowadzenia szkolenia;
4) uzyskał akredytację Prezesa UDT, zwaną dalej „akredytacją”, w zakresie szkolenia
odpowiedniego dla danego rodzaju instalacji, o których mowa w art. 76 ust. 2.
2. System zarządzania szkoleniami, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera w szczególności:
1) wskazanie osoby odpowiedzialnej za zarządzanie organizacją szkoleń i za informacje związane
ze szkoleniem;
2) procedurę dokumentowania i weryfikacji kompetencji personelu prowadzącego szkolenia oraz
zapewnienia ciągłej aktualizacji ich wiedzy;
3) procedurę rejestrowania uczestników szkoleń oraz dokumentowania przebiegu szkoleń wraz z
oceną ich efektywności;
4) procedurę nadzoru nad:
a) aktualizacją i dokonywaniem zmian w programach szkoleń i materiałach szkoleniowych,
b) stanem urządzeń technicznych, w tym wyposaŜeniem laboratoryjnym lub innymi
urządzeniami do zajęć praktycznych;
5) zasady informowania o:
a) cenniku opłat za szkolenia oraz trybie ich wnoszenia,
b) miejscu odbywania, datach i godzinach rozpoczęcia oraz zakończenia szkolenia,
49
c) zakresie programowym szkolenia, w tym przepisach prawnych, normach, specyfikacjach
technicznych i innych pomocach niezbędnych do realizacji programu szkolenia,
d) wyposaŜeniu dostarczanym przez organizatora, w tym środkach ochorny indywidualnej
oraz wymaganiach bezpieczeństwa i higieny pracy związanych z miejscami szkolenia,
– dla danego rodzaju instalacji, przy uwzględnieniu dobrej praktyki szkoleniowej.
Art. 86. 1. 1. W celu uzyskania akredytacji podmiot składa do Prezesa UDT pisemny wniosek o
udzielenie akredytacji odpowiednio do danego typu szkolenia i rodzaju instalacji, w zakresie, w którym
zamierza prowadzić szkolenia.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) oznaczenie firmy organizatora szkolenia, jego siedziby i adresu;
2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) organizatora szkolenia oraz numer identyfikacyjny w
krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeŜeli został
nadany
3) określenie:
a) typu przeprowadzanych szkoleń,
b) rodzaju instalacji w zakresie, w którym zamierza prowadzić szkolenie,
c) miejsca lub miejsc prowadzenia szkolenia.
3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, organizator szkolenia jest obowiązany dołączyć
następujące dokumenty:
1) tablicę korelacji zakresu programowego szkolenia prowadzonego przez organizatora z
zakresem programowym szkolenia określonym w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 90;
2) procedury systemu zarządzania szkoleniami, o których mowa w art. 85 ust. 2 pkt 2-4;
3) wykaz szkoleń z określeniem zakresu programowego dla danego typu szkolenia, z podziałem
na grupy tematyczne i zagadnienia;
4) formy zajęć szkoleniowych oraz liczby godzin edukacyjnych;
5) wykaz urządzeń technicznych, w tym wyposaŜenia laboratoryjnego lub innych urządzeń do
zajęć praktycznych;
6) wykaz osób prowadzących zajęcia teoretyczne i praktyczne wraz z ich danymi osobowymi
dotyczącymi wykształcenia oraz przebiegu praktyki zawodowej;
– dla danego typu szkolenia i rodzaju instalacji.
4. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, moŜe być złoŜony za pomocą środków komunikacji
elektronicznej, o których mowa w ustawie z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą
elektroniczną (Dz. U. Nr 144, poz. 1204, z późn. zm.).
50
5. Wniosek złoŜony za pomocą środków komunikacji elektronicznej powinien być opatrzony
bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą waŜnego kwalifikowanego
certyfikatu.
Art. 87. 1. Prezes UDT przed udzieleniem akredytacji dokonuje oceny wniosku oraz
dokumentów złoŜonych przez organizatora szkoleń oraz sprawdzenia spełnienia przez organizatora
szkolenia wymagań, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 1-3.
2. W przypadku stwierdzenia w czasie sprawdzenia, o którym mowa w ust. 1, iŜ organizator
szkolenia nie spełnia któregokolwiek z wymagań, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 1-3, Prezes UDT
wzywa organizatora szkolenia do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, Ŝe
nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
3. Prezes UDT, w terminie nie dłuŜszym niŜ 60 dni od dnia złoŜenia wniosku o udzielenie
akredytacji, jest obowiązany do zawiadomienia organizatora szkolenia o udzieleniu albo odmowie
udzielenia akredytacji.
4. Akredytacja jest udzielana na okres 5 lat, od dnia jej udzielenia, i podlega okresowej
weryfikacji, nie rzadziej jednak niŜ raz w czasie waŜności udzielonej akredytacji.
Art. 88. Prezes UDT odmawia udzielenia akredytacji organizatorowi szkoleń, jeŜeli organizator
szkolenia nie spełnia któregokolwiek z wymagań, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 1-3.
Art. 89. Prezes UDT cofa udzieloną akredytację jeŜeli wyniki okresowej weryfikacji, o której
mowa w art. 87 ust. 4 są negatywne.
Art. 90. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:
1) tryb i sposób udzielania akredytacji organizatorowi szkoleń oraz sposób jej okresowej
weryfikacji;
2) zakres programowy szkoleń podstawowych lub przypominających, części teoretycznej i
praktycznej, obejmujący minimalny zakres wiedzy i umiejętności odpowiednio dla danego
rodzaju instalacji, o których mowa w art. 76 ust. 2, w przypadku osób ubiegających się o
wydanie lub przedłuŜenie waŜności certyfikatu;
3) sposób wnoszenia opłat, o których mowa w art. 95 ust. 1;
4) wzór graficzny certyfikatu oraz jego wtórnika;
5) sposób prowadzenia rejestrów, o których mowa w art. 96 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz warunki i sposób
przechowywania dokumentacji dotyczącej udzielonej akredytacji i wydania certyfikatu;
51
– mając na uwadze zapewnienie odpowiedniej jakości mikroinstalacji i małych instalacji, bezstronny i
niezaleŜny przebieg postępowań w sprawie akredytacji organizatorów szkoleń oraz certyfikacji
instalatorów w danym rodzaju instalacji oraz zapewnienie ich właściwego dokumentowania i
ewidencjonowania oraz przechowywania dokumentacji dotyczącej postępowań.
Art. 91. Podmiot prowadzący działalność w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, moŜe być organizatorem szkolenia
podstawowego lub przypominającego, o których mowa w art. 76 ust. 1 pkt 5 oraz w art. 82 ust. 1 pkt 2,
jeŜeli posiada akredytację udzieloną za zasadach określonych w niniejszej ustawie.
Art. 92. 1. Przy Prezesie UDT działa Komitet Odwoławczy, zwany dalej „Komitetem”, który liczy
nie więcej niŜ 10 osób posiadających w szczególności niezbędną wiedzę w zakresie odnawialnych
źródeł energii.
2. Do zadań Komitetu naleŜy rozpatrywanie odwołań w sprawach odmowy wydania certyfikatu,
cofnięcia certyfikatu, odmowy przedłuŜenia waŜności certyfikatu, odmowy udzielenia akredytacji oraz
cofnięcia akredytacji.
3. Kadencja Komitetu trwa 4 lata.
4. W skład Komitetu wchodzą proporcjonalnie, w liczbie zapewniającej brak dominacji
którejkolwiek ze stron, osoby reprezentujące organy administracji rządowej, ogólnopolskie
stowarzyszenia i organizacje: konsumenckie, pracodawców, gospodarcze i naukowo-techniczne, jeŜeli
zakres ich działania obejmuje zadania związane z promowaniem wykorzystania odnawialnych źródeł
energii.
5. Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Prezesa UDT o zgłoszonych
kandydatach, na wniosek organów, stowarzyszeń i organizacji, o których mowa w ust. 4, powołuje oraz
odwołuje członków Komitetu.
6. Organizację i tryb pracy Komitetu określa regulamin nadany przez Prezesa UDT w
porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki.
7. Obsługę administracyjno-organizacyjną Komitetu zapewnia Urząd Dozoru Technicznego
Art. 93. 1. W przypadku:
1) odmowy wydania certyfikatu, cofnięcia certyfikatu oraz odmowy przedłuŜenia waŜności
certyfikatu,
2) odmowy udzielenia akredytacji lub cofnięcia akredytacji
52
– przysługuje odwołanie.
2. Odwołanie, o którym mowa w ust. 1, wnosi się do Komitetu w terminie 14 dni od dnia
otrzymania zawiadomienia o odmowie wydania certyfikatu, cofnięcia certyfikatu, odmowie przedłuŜenia
waŜności certyfikatu, odmowie udzielenia akredytacji lub cofnięcia akredytacji.
3. Odwołanie rozpatruje trzyosobowy zespół, wyznaczony spośród członków Komitetu przez
Przewodniczącego Komitetu, w terminie nie dłuŜszym niŜ 30 dni od dnia doręczenia odwołania.
4. W przypadku, gdy rozpatrzenie odwołania wymaga dodatkowej wiedzy lub wiadomości
specjalnych, Przewodniczący Komitetu moŜe zasięgnąć opinii eksperta lub ekspertów.
5. Koszty powołania eksperta lub ekspertów ponosi Urząd Dozoru Technicznego.
6. W wypadku powołania eksperta lub ekspertów z zakresu róŜnych specjalności, o tym, czy
mają oni wydać jedną wspólną opinię, czy opinie odrębne, rozstrzyga Przewodniczący Komitetu
powołujący ekspertów.
7. Nadanie pisma z odwołaniem w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego lub w
polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do Komitetu.
Art. 94. 1. Po rozpatrzeniu odwołania, o którym mowa w art. 93 ust. 1, Komitet:
1) stwierdza zasadność odwołania i przekazuje sprawę Prezesowi UDT do ponownego
rozpoznania, albo
2) oddala odwołanie.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, osobie lub podmiotowi przysługuje skarga do
sądu administracyjnego, za pośrednictwem Komitetu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia
zawiadomienia o oddaleniu odwołania; w postępowaniu przed sądem stosuje się odpowiednio przepisy
o zaskarŜaniu do sądu decyzji administracyjnych.
Art. 95. 1. Mając na względzie bezstronny i niezaleŜny przebieg postępowań w sprawie
akredytacji organizatorów szkoleń oraz certyfikacji instalatorów w danym rodzaju instalacji, a takŜe
zapewnienie właściwego dokumentowania, ewidencjonowania i bezpiecznego przechowywania ich
dokumentacji, pobiera się opłatę za:
1) wydanie certyfikatu, wynoszącą 25%, kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce
narodowej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie
przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;
2) przedłuŜenie waŜności certyfikatu, wynoszącą 10% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w
gospodarce narodowej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na
podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;
53
3) wydanie wtórnika certyfikatu, wynoszącą 50 zł za kaŜdy wydany wtórnik;
4) udzielanie akredytacji, wynoszącą 150% kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce
narodowej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie
przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
2. Opłaty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 4, nie podlegają zwrotowi w razie odmowy przez
Prezesa UDT wydania certyfikatu, przedłuŜenia waŜności certyfikatu, wydania tymczasowego
certyfikatu albo udzielenia akredytacji.
3. Opłaty, o których mowa w ust. 1,stanowią przychód Urzędu Dozoru Technicznego.
Art. 96. 1. Prezes UDT prowadzi w systemie informatycznym rejestry:
1) certyfikowanych instalatorów, certyfikatów i wtórników;
2) akredytowanych organizatorów szkoleń.
2. Rejestr akredytowanych organizatorów szkoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 2 obejmuje
dane zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 86 ust. 2.
3. Rejestr jest jawny.
4. Rejestr certyfikowanych instalatorów, certyfikatów oraz wtórników, o których mowa w ust. 1
pkt 1, obejmuje następujące dane:
1) imię (imiona) i nazwisko;
2) datę i miejsce urodzenia;
3) numer PESEL;
4) adres zamieszkania;
5) numer zaświadczenia ukończenia szkolenia,
6) numer świadectwa poświadczającego wynik egzaminu;
7) numer, datę i miejsce wydania certyfikatu l i wtórnika certyfikatu;
8) datę waŜności i zakres certyfikatu;
9) dotyczące aktualnego miejsca pracy;
10) datę cofnięcia certyfikatu.
5. Dane , o których mowa w ust. 4 pkt są jawne, z zachowaniem przepisów o ochronie
informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.
6. W przypadku wygaśnięcia akredytacji organizatora lub jej odwołania, Prezes UDT po 3
miesiącach od daty wygaśnięcia lub odwołania usuwa jego dane z rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt
2.
7 W przypadku wygaśnięcia waŜności certyfikatu lub jego cofnięcia, Prezes UDT po 10 latach
od daty wygaśnięcia lub cofnięcia usuwa z rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dane dotyczące
54
instalatora.
Art. 97. Dokumentacja dotycząca postępowania w sprawie wydania certyfikatów, ich wtórników
oraz udzielenia akredytacji jest przechowywana przez Prezesa UDT przez okres 10 lat.”
Rozdział 8
Zasady współpracy międzynarodowej w zakresie wspólnych projektów inwestycyjnych oraz
współpracy międzynarodowej w zakresie odnawialnych źródeł energii
Art. 98. 1. Transfer statystyczny odbywa się na podstawie umowy międzynarodowej między
Rzeczypospolitą Polską a innym państwem członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej
lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o
Europejskim Obszarze Gospodarczym.
2. Umowa, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać co najmniej postanowienia określające
ilość przekazywanej energii lub paliw wytworzonych z odnawialnych źródeł energii, cenę tej energii lub
paliw, sposób prowadzenia rozliczeń za tę energię lub paliwa, okres obowiązywania umowy i warunki jej
rozwiązania, oraz zobowiązanie stron umowy do przekazywania Komisji Europejskiej informacji o
transferze statystycznym określonej ilości energii lub paliw z odnawialnych źródeł energii, w
szczególności ilości i ceny przekazywanej energii lub paliw wytworzonych z odnawialnych źródeł
energii.
3. Informację o transferze statystycznym określonej ilości energii lub paliw z odnawialnych
źródeł energii, o której mowa w ust. 2, strony umowy przekazują Komisji Europejskiej nie później, niŜ w
terminie 3 miesięcy po zakończeniu kaŜdego roku, w którym dokonano transferu statystycznego.
4. W przypadku nie osiągnięcia przez Rzeczpospolitą Polską celu krajowego, o którym mowa w
art. 70 ust. 2 pkt 1, wynikającego z krajowego planu działania, nie dokonuje się, w danym roku
kalendarzowym, transferów statystycznych, których celem jest przekazanie lub sprzedaŜ określonej
ilości energii lub paliw z odnawialnych źródeł energii przez Rzeczypospolitą Polską innym państwom
członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
Art. 99. Minister właściwy do spraw gospodarki przesyła Komisji Europejskiej, w terminie 14 dni
od dnia zawarcia umowy, o której mowa w art. 98 ust. 1, informacje dotyczące transferu statystycznego,
55
w tym dotyczące określonej ilości i cen energii lub paliw z odnawialnych źródeł energii, która moŜe
zostać uwzględniona w realizacji celu krajowego, o którym mowa w art. 70 ust. 2 pkt 1.
Art. 100. 1. Transfer statystyczny nie ma wpływu na osiągnięcie celu krajowego, wynikającego
z krajowego planu działania, przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej
lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o
Europejskim Obszarze Gospodarczym, dokonujące takiego transferu na rzecz innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym.
2. Warunkiem osiągnięcia celu krajowego, wynikającego z krajowego planu działania, jest
realizacja zobowiązania stron umowy, o której mowa w art. 98 ust. 1, do przekazywania Komisji
Europejskiej informacji o transferze statystycznym.
3. W przypadku przekazania określonej ilości energii i paliw z odnawialnych źródeł energii, w
formie transferu statystycznego, naleŜy:
1) przekazaną lub sprzedana określoną ilość energii lub paliw z odnawialnych źródeł energii przez
Rzeczypospolitą Polską innym państwom członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji
Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, odjąć od określonej ilości
energii lub paliw, wytworzonych z odnawialnych źródeł energii, która jest uwzględniana przy
obliczaniu celu krajowego, wynikającego z krajowego planu działania;
2) przyjętą lub zakupioną określoną ilość energii lub paliw z odnawialnych źródeł energii przez
Rzeczypospolitą Polską od innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji
Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dodać do określonej ilości
energii lub paliw, wytworzonych z odnawialnych źródeł energii, która jest uwzględniana przy
obliczaniu celu krajowego, wynikającego z krajowego planu działania.
Art. 101. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii lub paliw z
odnawialnych źródeł energii na terytorium Rzeczypospolitej Polski lub na obszarze polskiej wyłącznej
strefy ekonomicznej, w terminie do dnia 31 grudnia 2016 r., moŜe przystąpić na warunkach określonych
w umowie zawieranej z innymi podmiotami z państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji
Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –
strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, do realizacji wspólnego projektu
56
energetycznego, dotyczącego wytwarzania energii lub paliw z odnawialnych źródeł energii, zwanego
dalej „wspólnym projektem energetycznym”.
2. Wspólnym projektem energetycznym jest w szczególności budowa nowego odnawialnego
źródła energii lub modernizacja istniejącego odnawialnego źródła energii, którą dokonano po dniu 25
czerwca 2009 r., oraz z której wytworzona określona ilość energii lub paliw będzie zaliczana do
krajowego celu, o którym mowa w art. 70 ust. 2 pkt 1.
3. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, które przystąpiło do wspólnego
projektu energetycznego, informuje niezwłocznie ministra właściwego do spraw gospodarki o kaŜdym
zrealizowanym etapie wspólnego projektu energetycznego, w szczególności o instalacji słuŜącej do
wytwarzania energii lub paliw, oraz ilości wytworzonej w tej instalacji energii lub paliw z odnawialnych
źródeł energii.
4. Zakres współfinansowania, termin realizacji wspólnego projektu energetycznego oraz
obowiązki stron określi umowa, o której mowa w ust. 1.
Art. 102. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, stosując obiektywne i przejrzyste zasady
oraz biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa, w drodze decyzji, po uzyskaniu opinii ministra
do spraw Skarbu Państwa, wyraŜa zgodę na przystąpienie przedsiębiorstwa energetycznego do
wspólnego projektu energetycznego.
2. Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, o
którym mowa w art. 101 ust. 1.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1) oznaczenie przedsiębiorstw energetycznych, które będą realizować wspólny projekt energetyczny;
2) opis instalacji odnawialnego źródła energii;
3) określenie udziału lub ilości energii elektrycznej, ciepła lub chłodu oraz paliw wytworzonych w
instalacji odnawialnego źródła energii, które będą mogły być zaliczane do krajowego celu danego
państwa członkowskiego, wynikającego z krajowego planu działania;
4) okres, w pełnych latach kalendarzowych, w którym wytworzona energia elektryczna, ciepło lub
chłód oraz paliwa będą mogły być zaliczone do krajowego celu danego państwa członkowskiego,
wynikającego z krajowego planu działania.
4. Minister właściwy do spraw gospodarki, wyraŜając zgodę, o której mowa w ust. 1, określi jaki
udział lub ilość energii elektrycznej, ciepła lub chłodu będzie zaliczony do krajowego celu, o którym
mowa w art. 70 ust. 2 pkt 1.
57
5. W przypadku konieczności zmiany wspólnego projektu energetycznego przedsiębiorstwo
energetyczne, które uzyskało zgodę, o której mowa w ust. 1, wystąpi do ministra właściwego do spraw
gospodarki z wnioskiem o wyraŜenie zgody na zmianę wspólnego projektu energetycznego.
6. Przepis ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio do wniosku o wyraŜenie zgody na dokonanie
zmian we wspólnym projekcie energetycznym.
Art. 103. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje Komisji Europejskiej, w terminie
do dnia 31 marca roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy, informację o udziale
lub ilości energii elektrycznej, ciepła lub chłodu wytworzonej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w
instalacji odnawialnego źródła energii, będącej wspólnym projektem energetycznym:
1) oddanej do eksploatacji po dniu 25 czerwca 2009 r. lub
2) zmodernizowanej po dniu 25 czerwca 2009 r.
– jeŜeli energia elektryczna, ciepło lub chłód zostaną zaliczone do krajowego celu danego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej.
2. Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera:
1) oznaczenie państwa członkowskiego Unii Europejskiej, z którego podmioty uczestniczyły we
wspólnym projekcie energetycznym;
2) wykaz przedsiębiorstw energetycznych, które przystąpiły do wspólnego projektu energetycznego;
3) opis instalacji odnawialnego źródła energii;
4) określenie udziału lub ilości energii elektrycznej, ciepła lub chłodu wytworzonej w instalacji
odnawialnego źródła energii, która będzie zaliczana do krajowego celu danego państwa
członkowskiego;
5) okres, w pełnych latach kalendarzowych, w którym wytworzona energia elektryczna, ciepło lub
chłód moŜe być zaliczona do krajowego celu danego państwa członkowskiego.
Art. 104. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, realizując zobowiązania międzynarodowe,
moŜe uwzględnić w krajowym celu, o którym mowa w art. 70 ust. 2 pkt 1, energię elektryczną, ciepło
lub chłód oraz paliwa z instalacji odnawialnego źródła energii lub paliw zlokalizowanej na terenie
państwa nie będącego członkiem Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa
członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym, wyłącznie w przypadku, gdy energia lub paliwa z odnawialnych źródeł
zostaną zuŜyte na obszarze Unii Europejskiej, z zastrzeŜeniem ust. 2.
2. Energię elektryczną uwzględnia się w krajowym celu, o którym mowa w art. 70 ust. 2 pkt 1,
wyłącznie w przypadku, gdy:
58
1) energia elektryczna zostanie zuŜyta na obszarze Unii Europejskiej, z zastrzeŜeniem, Ŝe:
a) ilość energii elektrycznej równowaŜna ilości energii elektrycznej uwzględnianej w obliczeniach
jest przypisana do alokowanej mocy połączeń międzysystemowych przez właściwych
operatorów systemów przesyłowych w kraju pochodzenia, kraju przeznaczenia i, jeŜeli ma to
zastosowanie, w kaŜdym kraju trzecim tranzytu,
b) ilość energii elektrycznej równowaŜna ilości energii elektrycznej uwzględnianej do obliczeń
została zarejestrowana w wykazie zbilansowania przez właściwego operatora systemu
przesyłowego, oraz
c) przypisana zdolność i wytwarzanie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w
instalacji odnawialnego źródła energii, odnoszą się do tego samego okresu, o którym mowa w
pkt 2;
2) energia elektryczna jest wytwarzana w instalacji odnawialnego źródła energii, którą oddano do
eksploatacji po dniu 25 czerwca 2009 r., lub w tej części instalacji odnawialnego źródła energii,
którą zmodernizowano po tej dacie;
3) energia elektryczna nie była objęta instrumentami wspierającymi wytwarzanie tej energii w ramach
systemu wsparcia obowiązującego w państwie niebędącym członkiem Unii Europejskiej,
Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, z wyłączeniem pomocy
inwestycyjnej przyznanej dla tej instalacji odnawialnego źródła energii.
3. Minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje Komisji Europejskiej raport w którym
określa ilość energii elektrycznej, ciepła lub chłodu oraz paliw, którą wytworzono w danym roku
kalendarzowym, oraz ilość energii elektrycznej, ciepła lub chłodu oraz paliw, zaliczanych do krajowego
celu danego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w terminie do dnia 30 czerwca roku
następującego po roku za który raport jest sporządzony.
Rozdział 9
Kary pienięŜne
Art. 105. 1. Karze pienięŜnej podlega ten, kto:
1) nie przestrzega obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectwa
pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu albo nie uiszcza opłat zastępczych, w terminie
określonym w art. 61 ust. 1;
2) nie przestrzega obowiązków zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 37;
59
3) nie przestrzega obowiązków zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 38;
4) składa wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu,
zawierający dane lub informacje niezgodne ze stanem faktycznym;
5) nie przestrzega obowiązku zakupu ciepła lub chłodu, o którym mowa w art. 39;
6) nie przestrzega obowiązku przekazania Prezesowi URE informacji o wykonaniu obowiązku, o
którym mowa w art. 47 ust. 2;
7) nie złoŜył w terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 5 ust. 3 lub art. 15 ust.1, lub podał w tych
sprawozdaniach nieprawdziwe dane;
8) z nieuzasadnionych powodów odmawia zawarcia umowy, o której mowa w art. 33 ust. 1 lub 34 ust.
1;
9) nie utrzymuje w naleŜytym stanie technicznym obiektów lub instalacji odnawialnego źródła energii,
w tym równieŜ urządzeń technicznych;
10) nie przedkłada w terminie Prezesowi URE informacji o wykonaniu obowiązku, o którym mowa w art.
45 ust. 1, lub przedkłada nieprawdziwe informacje;
11) nie przedkłada towarowemu domowi maklerskiemu lub domowi maklerskiemu deklaracji, o której
mowa w art. 49 ust. 1, lub przedkłada deklarację niezgodną ze stanem faktycznym;
12) będąc sprzedawcą z urzędu, nie realizuje obowiązków sprzedawcy z urzędu wynikających z
ustawy, innych niŜ określone w pkt 2 i 3;
13) wytwarza biogaz rolniczy lub wytwarza energię elektryczną, ciepło lub chłód z biogazu rolniczego
bez wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 17 ust. 1;
14) nie złoŜył w terminie sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 3, lub podał w
tym sprawozdaniu nieprawdziwe dane;
15) utrudnia przeprowadzenie kontroli, o których mowa w art. 28 ust. 1.
2. W zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się przepisy:
1) rozdziału 12 ustawy – Prawo energetyczne w odniesieniu do kar za działania lub zaniechania
związane z przyłączeniem instalacji odnawialnego źródła energii słuŜącej do wytwarzania energii
elektrycznej, ciepła lub chłodu z odnawialnych źródeł energii; ora
2) rozdziału 10 ustawy – Prawo gazowe w odniesieniu do kar za działania lub zaniechania związane z
przyłączeniem instalacji odnawialnego źródła energii słuŜącej do wytwarzania biogazu rolniczego.
Art. 106. Karę pienięŜną, o której mowa w
1) art. 105 ust. 1 pkt 1 – 12 wymierza Prezes URE;
2) art. 105 ust. 1 pkt 13 – 15 wymierza Prezes ARR.
60
Art. 107. 1. Wysokość kary pienięŜnej wymierzonej w przypadku określonym w 105 ust. 1 pkt 1,
nie moŜe być niŜsza niŜ 1% i nie wyŜsza niŜ 15% przychodu ukaranego przedsiębiorcy, osiągniętego w
poprzednim roku podatkowym, a jeŜeli kara pienięŜna związana jest z działalnością prowadzoną na
podstawie koncesji, wysokość kary nie moŜe być niŜsza niŜ 1% i nie wyŜsza niŜ 15% przychodu
ukaranego przedsiębiorcy, wynikającego z działalności koncesjonowanej, osiągniętego w poprzednim
roku podatkowym, z zastrzeŜeniem ust. 2.
2. Wysokość kary pienięŜnej wymierzonej w przypadkach określonych w art. 105 ust. 1 pkt 1 i 3
nie moŜe być niŜsza niŜ:
1) w zakresie nieprzestrzegania obowiązku, o którym mowa w art. 45 ust. 1, obliczona według wzoru:
Ko = 1,3 x (Oz – Ozz),
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Ko – minimalną wysokość kary pienięŜnej, wyraŜoną w złotych,
Oz – opłatę zastępczą, obliczoną zgodnie z art. 48, wyraŜoną w złotych,
Ozz – uiszczoną opłatę zastępczą, wyraŜoną w złotych.
2) w zakresie nieprzestrzegania obowiązku, o którym mowa w art. 38 ust. 1, obliczona według wzoru:
Koz = Cc x (Eoo – Ezo),
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Koz – minimalną wysokość kary pienięŜnej, wyraŜoną w złotych,
Cc – średnią cenę sprzedaŜy energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym w poprzednim roku
kalendarzowym ogłoszoną przez Prezesa URE, na podstawie art. … ustawy z dnia …. –
Prawo energetyczne (DZ. U. ,z r., poz. ….) wyraŜoną w złotych za 1 MWh,
Eoo – ilość oferowanej do zakupu energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego
źródła energii, wyraŜoną w MWh,
Ezo – ilość zakupionej energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii
w danym roku, wyraŜoną w MWh
3. Wysokość kary pienięŜnej wymierzonej w przypadku określonym w art. 105 ust. 1 pkt 5, w
zakresie nieprzestrzegania obowiązku, o którym mowa w art. 39, nie moŜe być niŜsza niŜ 1% i nie
wyŜsza niŜ 15% przychodu ukaranego przedsiębiorcy, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a
jeŜeli kara pienięŜna związana jest z działalnością prowadzoną na podstawie koncesji, wysokość kary
nie moŜe być niŜsza niŜ 1% i nie wyŜsza niŜ 15% przychodu ukaranego przedsiębiorcy, wynikającego z
działalności koncesjonowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.
4. Wysokość kary pienięŜnej wymierzonej w przypadku określonym w art. 105 ust. 1 pkt 2, 4, 6 –
15 wynosi 10.000 zł, z zastrzeŜeniem ust. 5.
61
5. Wysokość kary pienięŜnej wymierzonej w przypadku określonym w art. 105 ust. 1 pkt 11 nie
moŜe być niŜsza niŜ wysokość opłaty zastępczej nieuiszczonej przez towarowy dom maklerski
obliczonej według wzoru, o którym mowa w art. 48, w stosunku do energii elektrycznej zuŜytej przez
przedsiębiorstwo energetyczne na własny uŜytek, a nie wskazanej w deklaracji, o której mowa w art. 49
ust. 1.
6. Wpływy z tytułu kar pienięŜnych, o których mowa w ust. 1- 5, stanowią przychód Narodowego
Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
Art. 108. Organy, o których mowa w art. 106, przekazują sprawozdanie ministrowi właściwemu
do spraw gospodarki, w terminie do dnia 31 marca kaŜdego roku, zawierające informacje o liczbie i
wysokości wymierzonych kar pienięŜnych za rok poprzedni.
Art. 109. 1. Prezes URE moŜe nałoŜyć karę zamiast na przedsiębiorcę, na kierownika
przedsiębiorstwa energetycznego, z tym, Ŝe kara ta moŜe być wymierzona w kwocie nie większej niŜ
300 % jego miesięcznego wynagrodzenia.
2. Wpływy z tytułu kar pienięŜnych, o których mowa w ust. 1, stanowią przychód Narodowego
Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
Art. 110. 1. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, o której mowa w art. 107 ust. 1 – 5 lub w art.
109 ust. 1, Prezes URE uwzględnia stopień zawinienia oraz dotychczasowe zachowanie podmiotu i
jego moŜliwości finansowe.
2. Prezes URE moŜe odstąpić od wymierzenia kary, jeŜeli stopień szkodliwości czynu jest
znikomy, a podmiot zaprzestał naruszania prawa lub zrealizował obowiązek zanim Prezes URE powziął
informację o naruszeniu.
3. Prezes ARR, moŜe odstąpić od wymierzenia kary, jeŜeli podmiot zaprzestał naruszania prawa
lub zrealizował obowiązek zanim Prezes ARR powziął informację o naruszeniu.
Art. 111. Karę pienięŜną, o której mowa w art. 105 ust. 1 i art. 109 ust. 1, uiszcza się na
rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w terminie 14 dni
od dnia, w którym decyzja Prezesa URE albo decyzja Prezesa ARR o wymierzeniu kary pienięŜnej stała
się ostateczna.
Art. 112. Kary pienięŜne, o których mowa w art. 105 ust. 1 i art. 109 ust. 1, podlegają
ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
62
Art. 113. Prezes URE niezwłocznie powiadamia Komisję Europejską o zmianach przepisów w
zakresie kar pienięŜnych i o działaniach podejmowanych w przypadku naruszeń przepisów
rozporządzenia (WE) nr 714/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
warunków dostępu do sieci w odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej i uchylające
rozporządzenie (WE) nr 1228/2003.
Rozdział 10
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 114. W ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i
administracji morskiej (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502, z poźn. zm.13)) w art. 23 wprowadza się
następujące zmiany:
1) w ust. 6a kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „z zastrzeŜeniem ust. 6h”;
2) dodaje się ust. 6h i 6i w brzmieniu:
„6h. W przypadku pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, wydanego w celu wzniesienia i
wykorzystywania elektrowni wiatrowej w wyłącznej strefie ekonomicznej, jeŜeli brak uzyskania
pozwolenia na budowę spowodowany jest nie zawarciem umowy, o której mowa w art. 10 ust. 1
ustawy z dnia – Prawo energetyczne (Dz. U. , poz. …) ze względu na brak technicznych
lub ekonomicznych warunków przyłączenia do sieci i dostarczania energii elektrycznej, termin,
o którym mowa w ust. 6a, zostaje przedłuŜony, na okres uwzględniający moŜliwość
przyłączenia danej instalacji do sieci określony w harmonogramie przyłączenia wydanym na
podstawie art. 33 ust. 2 – 5 ustawy z dnia o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. ,
poz. …). PrzedłuŜenie terminu stwierdza organ, który wydał pozwolenie, w drodze decyzji
wydawanej na wniosek podmiotu, któremu udzielono pozwolenia, złoŜony nie później niŜ na 90
dni przed upływem 6 lat od dnia wydania pozwolenia.”
„6i. JeŜeli w ciągu 8 lat od dnia wydania pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, podmiot, któremu
przedłuŜono waŜność pozwolenia w trybie ust. 6h, nie uzyska decyzji, o której mowa w art. 71
ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie,
udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
(Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.), organ, który wydał pozwolenie stwierdza, w
drodze decyzji, wygaśnięcie tego pozwolenia.”.
63
Art. 115. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U.
z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.14)) w art. 14 w ust. 2 pkt 14 otrzymuje brzmienie:
„14) przychody uzyskane z tytułu sprzedaŜy energii elektrycznej lub paliw gazowych wytworzonych z
odnawialnych źródeł energii w instalacjach, o których mowa w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia ….. o
odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z …… r., poz. …), lub przychody z odpłatnego zbycia
świadectw pochodzenia otrzymanych przez przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się
wytwarzaniem energii elektrycznej lub wytwarzaniem biogazu rolniczego lub wytwarzaniem energii
elektrycznej z biogazu rolniczego z odnawialnych źródeł energii na wniosek, o którym mowa w art.
42 ust. 1 ustawy z dnia ….. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z …… r., poz. …);”.
Art. 116.. W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243,
poz. 1623, z późn. zm.15)) wprowadza się następujące zmiany:
1) po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu:
„Art. 4a. W nowych budynkach oraz istniejących budynkach poddawanych przebudowie lub
przedsięwzięciu słuŜącemu poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu przepisów o
efektywności energetycznej, które są uŜytkowane przez jednostki sektora finansów
publicznych, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, stosuje się urządzenia
wykorzystujące energię ze źródeł odnawialnych, a takŜe technologię budynków
pasywnych.”;
2) w art. 29:
a) w ust. 1 po pkt 27 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 28 – 30 w brzmieniu:
„28) gruntowych dolnych źródeł pomp ciepła;
29) urządzeń i instalacji fotowoltaicznych do 40 kW;
30) instalacji elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych i
telekomunikacyjnych.”;
b) w ust. 2 po pkt 17 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 18 – 20 w brzmieniu:
„18) montaŜu jednostek zewnętrznych pomp ciepła typu powietrze/woda lub
powietrze/powietrze;
19) montaŜu urządzeń i instalacji fotowoltaicznych do 40 kW;
20) remoncie lub przebudowie instalacji elektroenergetycznych, wodociągowych,
kanalizacyjnych, cieplnych i telekomunikacyjnych.”;
3) w art. 30 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
64
„1) budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-3, 5-19, 20a-21 i 30;”.
Art. 117. W ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2010 r. Nr
48, poz. 284, z poźn, zm.16)) w art. 2 w pkt 2 dodaje się lit. d w brzmieniu:
„d) prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 35 ust. 1 i
ust. 2 ustawy z dnia ……o odnawianych źródłach energii (Dz. U. z ….. r., poz……);”.
Art. 118. W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr
25, poz. 150, z późn. zm.17)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 401 w ust. 7 po pkt 4a dodaje się pkt 4b brzmieniu:
„4b) wpływy z opłat zastępczych, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia …………
o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z …… r., poz. ……), oraz wpływy z kar pienięŜnych
wymierzanych na podstawie art. 105 ust. 1 i art. 109 ust. 1 tej ustawy;”
3) w art. 401c
a) ust. 5 otrzymuje następujące brzmienie:
„5. Środki Narodowego Funduszu w wysokości nie mniejszej niŜ kwota przychodów, o których
mowa w art. 401 ust. 7 pkt 4–4b, po pomniejszeniu o koszty obsługi tych przychodów,
przeznacza się na:
1) wspieranie poprawy efektywności energetycznej, w tym wysokosprawnej kogeneracji,
w rozumieniu ustawy z dnia………… – Prawo energetyczne (Dz. U. z ….. r., poz.
……);
2) wspieranie przedsięwzięć termomodernizacyjnych w rozumieniu ustawy z dnia
21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. Nr 223, poz.
1459, z 2009 r. Nr 157, poz. 1241, z 2010 r. Nr 76, poz. 493, oraz z 2011 r. Nr 106,
poz. 622);
3) wspieranie rozwoju instalacji odnawialnych źródeł energii w rozumieniu ustawy z dnia
………… o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z ….. r., poz. ……) oraz budowy lub
przebudowy sieci słuŜących przyłączaniu tych instalacji, w szczególności na:
a) nabycie lub montaŜ instalacji odnawialnych źródeł energii,
b) lub nabycie stacji redukcyjno – gazowych umoŜliwiających przyłączenie instalacji
odnawialnego źródła energii, słuŜącej do wytwarzania biogazu rolniczego lub
wytwarzania energii elektrycznej z biogazu rolniczego;
65
4) wspieranie rozwoju produkcji instalacji odnawialnych źródeł energii na terenie
Rzeczpospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia…. o odnawialnych źródłach
energii (Dz. U. z ……. r., poz. ……);
5) wspieranie innych działań związanych z odnawialnymi źródłami energii lub
wytwarzaniem energii z tych źródeł, w szczególności na:
a) promowanie wytwarzania energii z odnawialnych źródeł energii lub
wykorzystywania energii wytwarzanej z tych źródeł,
b) lub opracowywanie lub wdraŜanie nowych technik lub technologii wytwarzania
energii z odnawialnych źródeł energii lub wykorzystywania energii wytwarzanej z
tych źródeł.”;
b) w ust. 11 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„Wysokości zobowiązań określonych w ust. 1-4 i 6-9 mogą być zmniejszane za zgodą
ministra właściwego do spraw środowiska.”.
Art. 119. W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr
177, poz. 1054) w art. 41 po ust. 2a dodaje się ust. 2b i 2j w brzmieniu:
„2b. Dla urządzeń (kotły na biomasę o zainstalowanej mocy cieplnej do 50 kW),
wykorzystujących biomasę w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia ………… o odnawialnych
źródłach energii (Dz. U. z …… r., poz. ……), które zakwalifikować moŜna do kategorii „Kotły
centralnego ogrzewania wytwarzające gorącą wodę lub parę o niskim ciśnieniu” (PKWiU ex
25.21.12.0) – stawka podatku wynosi 0%.
2c. W latach 2013 – 2020 stawka podatku przy sprzedaŜy biomasy, o której mowa w ust. 2b, w
postaci peletu lub brykietu, przeznaczonej do spalania jako opał, w kotłach na biomasę o
zainstalowanej mocy cieplnej do 50 kW (PKWiU ex 25.21.12.0) – wynosi 8%.
2d. Sprzedawca biomasy, o której mowa w ust. 2b, ze względu na jej przeznaczenie jest
obowiązany w przypadku sprzedaŜy:
1) osobom prawnym, jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej oraz
osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą – do uzyskania od nabywcy
oświadczenia, Ŝe nabywana biomasa, o której mowa w ust. 2b, jest przeznaczona lub
będzie sprzedana w celu wykorzystania na cele opałowe w urządzeniach, o których mowa
w ust. 2b; oświadczenie to powinno być załączone do kopii paragonu lub kopii innego
66
dokumentu sprzedaŜy wystawionego nabywcy, a w przypadku braku takiej moŜliwości
sprzedawca jest obowiązany wpisać na oświadczeniu numer i datę wystawienia dokumentu
potwierdzającego tę sprzedaŜ;
2) osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej – do uzyskania od nabywcy
oświadczenia, Ŝe nabywana biomasa, o której mowa w ust. 2b, jest przeznaczona lub
będzie sprzedana w celu wykorzystania na cele opałowe w urządzeniach, o których mowa
w ust. 2b; oświadczenie to powinno być załączone do kopii paragonu lub kopii innego
dokumentu sprzedaŜy wystawionego nabywcy, a w przypadku braku takiej moŜliwości
sprzedawca jest obowiązany wpisać na oświadczeniu numer i datę wystawienia dokumentu
potwierdzającego tę sprzedaŜ.
2e. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2d pkt 1, z zastrzeŜeniem ust. 2f, powinno być
dołączone do kopii faktury oraz powinno zawierać:
1) dane dotyczące nabywcy, w tym nazwę oraz adres siedziby lub zamieszkania, a takŜe NIP
lub REGON;
2) określenie ilości i rodzaju oraz przeznaczenia nabywanej biomasy;
3) wskazanie rodzaju, typu oraz liczby posiadanych urządzeń grzewczych oraz miejsca
(adresu), gdzie znajdują się te urządzenia;
4) datę i miejsce złoŜenia oświadczenia;
5) czytelny podpis składającego oświadczenie.
2f. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2e, jeŜeli jest czytelnie podpisane, moŜe być równieŜ
złoŜone na wystawianej fakturze, ze wskazaniem rodzaju, typu oraz liczby posiadanych
urządzeń grzewczych oraz miejsca (adresu), gdzie znajdują się te urządzenia.
2g. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 2d pkt 2, powinno zawierać:
1) imię i nazwisko, numer dowodu osobistego lub nazwę i numer innego dokumentu
stwierdzającego toŜsamość, numer PESEL nabywcy lub pełnoletniej osoby zameldowanej
pod tym samym adresem co nabywca;
2) adres zameldowania nabywcy oraz adres zamieszkania, jeŜeli jest inny od adresu
zameldowania;
3) określenie ilości, rodzaju oraz przeznaczenia nabywanej biomasy;
4) określenie liczby posiadanych urządzeń grzewczych, w których mogą być wykorzystane te
wyroby oraz miejsc (adresów), gdzie znajdują się te urządzenia;
5) wskazanie rodzaju i typu urządzeń grzewczych;
6) datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz czytelny podpis składającego
oświadczenie.
67
2h. Osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej nabywająca biomasę, o której
mowa w ust. 2b, jest obowiązana do okazania sprzedawcy dokumentu, o którym mowa w ust.
2g pkt 1, w celu potwierdzenia jej toŜsamości.
2i. Sprzedawca biomasy, o której mowa w ust. 2b, osobom fizycznym nieprowadzącym
działalności gospodarczej jest obowiązany zastosować podstawową stawkę podatku albo
odmówić sprzedaŜy tej biomasy w przypadku, gdy:
1) osoba nabywająca biomasę, o której mowa w ust. 2b, odmawia okazania dokumentu, o
którym mowa w ust. 2g pkt 1;
2) dane zawarte w oświadczeniu są niekompletne, nieczytelne lub nie zgadzają się z danymi
wynikającymi z dokumentu, o którym mowa w ust. 2g pkt 1;
3) adres, pod który sprzedawca dostarczył biomasę, o której mowa w ust. 2b, jest inny niŜ
wskazane w oświadczeniu nabywcy miejsce (adres), gdzie znajdują się urządzenia
grzewcze;
4) ilość i rodzaj nabywanej biomasy, o której mowa w ust. 2b, jest inna niŜ wskazane w
oświadczeniu.
2j. Oświadczenia, o których mowa w ust. 2d pkt 1 i 2, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest
obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złoŜenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje
pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.”.
Art. 120. W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r.
Nr 113, poz. 759, z późn. zm.18)) w art. 4 w ust. 3 po lit. l średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się
lit. ł w brzmieniu:
„ł) dostawy praw majątkowych, wynikających ze świadectw pochodzenia lub świadectw
pochodzenia biogazu w rozumieniu ustawy z dnia …. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z
………. r., poz. ……).”.
Art. 121. W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz.
U. Nr 169, poz. 1199, z późn. zm.19)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) biomasa – ulegające biodegradacji części produktów, odpady lub pozostałości
pochodzenia biologicznego z rolnictwa, łącznie z substancjami roślinnymi i
68
zwierzęcymi, leśnictwa i rybołówstwa oraz powiązanych z nimi działów przemysłu, w
tym z chowu i z hodowli ryb oraz akwakultury, a takŜe ulegająca biodegradacji część
odpadów przemysłowych i komunalnych, a takŜe ulegające biodegradacji osady
ściekowe;”;
2) w art. 2 w ust. 1 pkt 23 otrzymuje brzmienie:
„23) inne paliwa odnawialne – paliwa, pochodzące z odnawialnych źródeł energii, o
których mowa w art. 2 pkt 21 ustawy z dnia … o odnawialnych źródłach energii (Dz. U.
z …… r., poz. …), stosowane w silnikach;”.
Art. 122. W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz. 1635,
z późn. zm.20)) w załączniku do ustawy wprowadza się następujące zmiany:
1)w części I:
a) ust. 20 – 22 otrzymują brzmienie:
1 2 3 4
„20. Przyrzeczenie wydania
zezwolenia (pozwolenia, koncesji)
98 zł
Wydanie
przyrzeczenia
koncesji dla
przedsiębiorstwa
energetycznego
zajmujące się
wytwarzaniem energii
elektrycznej z
instalacji
odnawialnego źródła
energii o łącznej
mocy elektrycznej
nieprzekraczającej 5
MW lub wytwarzaniem
biogazu w instalacji
odnawialnego źródła
energii
21. PrzedłuŜenie terminu waŜności
lub zmiana warunków przyrzeczenia
wydania zezwolenia (pozwolenia,
koncesji)
44 zł
PrzedłuŜenie
terminu waŜności
koncesji dla
przedsiębiorstwa
energetycznego
zajmujące się
wytwarzaniem energii
elektrycznej z
instalacji
odnawialnego źródła
energii o łącznej
mocy elektrycznej
nieprzekraczającej 5
MW lub wytwarzaniem
biogazu w instalacji
odnawialnego źródła
energii
69
22. Wydanie duplikatu zezwolenia
(pozwolenia, koncesji) lub
przyrzeczenia wydania zezwolenia
(pozwolenia, koncesji)
24 zł
Wydanie duplikatu
koncesji lub
duplikatu
przyrzeczenia
wydania koncesji dla
przedsiębiorstwa
energetycznego
zajmujące się
wytwarzaniem energii
elektrycznej z
instalacji
odnawialnego źródła
energii o łącznej
mocy elektrycznej
nieprzekraczającej 5
MW lub wytwarzaniem
biogazu w instalacji
odnawialnego źródła
energii”
b) w ust. 36 w kolumnie 4 dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
1 2 3 4
36. Dokonanie wpisu do rejestru
działalności regulowanej:
412 zł
„3) dokonanie wpisu
do rejestru
działalności
regulowanej
przedsiębiorstwa
energetycznego
zajmujące się
wytwarzaniem energii
elektrycznej z
instalacji
odnawialnego źródła
energii o łącznej mocy
elektrycznej
nieprzekraczającej 5
MW lub wytwarzaniem
biogazu rolniczego w
instalacji
odnawialnego źródła
energii”
c) w ust. 37 w kolumnie 4 zwolnienie oznacza się jako pkt 1 i dodaje się pkt 2 w brzmieniu:
1 2 3 4
37. Zmiana wpisu do rejestru
działalności regulowanej, jeŜeli:
1) dotyczy ona rozszerzenia zakresu
działalności
2) dotyczy ona rozszerzenia zakresu
działalności
50 % stawek określonych od
wpisu
100 % stawek określonych
od wpisu
„2) zmiany wpisu do
rejestru działalności
regulowanej
przedsiębiorstwa
energetycznego
zajmujące się
wytwarzaniem energii
elektrycznej z
instalacji
odnawialnego źródła
energii o łącznej mocy
elektrycznej
nieprzekraczającej 5
MW lub wytwarzaniem
biogazu rolniczego w
instalacji
odnawialnego źródła
energii”
d) w ust. 53 w kolumnie 4 dodaje się pkt 7 w brzmieniu:
70
1 2 3 4
53. Decyzja inna, niŜ wymieniona w
niniejszym załączniku, do której
mają zastosowanie przepisy Kodeksu
postępowania administracyjnego
10 zl
„7) decyzja o zmianie
wpisu lub wykreślenia
na wniosek wpisu do
rejestru działalności
regulowanej
przedsiębiorstwa
energetycznego
zajmujące się
wytwarzaniem energii
elektrycznej z
instalacji
odnawialnego źródła
energii o łącznej mocy
elektrycznej
nieprzekraczającej 5
MW lub wytwarzaniem
biogazu rolniczego w
instalacji
odnawialnego źródła
energii”
2)w części II w ust. 21 w kolumnie 4 dodaje się pkt 15 i 16 w brzmieniu:
1 2 3 4
21. Pozostałe zaświadczenia
17 zł
„15) zaświadczenie
świadectwa pochodzenia
lub świadectwa
pochodzenia biogazu
dla przedsiębiorstwa
energetycznego
zajmujące się
wytwarzaniem energii
elektrycznej z
instalacji
odnawialnego źródła
energii o łącznej mocy
elektrycznej
nieprzekraczającej 5
MW lub wytwarzaniem
biogazu w instalacji
odnawialnego źródła
energii lub
wytwarzaniem biogazu
rolniczego w
instalacji
odnawialnego źródła
energii
„16) zaświadczenie
gwarancji pochodzenia
w przypadku
wytwarzania energii
elektrycznej z
instalacji
odnawialnego źródła
energii o łącznej mocy
elektrycznej
nieprzekraczającej 5
MW”
3)w części III:
a) w ust. 44 w kolumnie 4 dodaje się pkt 15 w brzmieniu:
1 2 3 4
44. Inne niŜ wymienione w niniejszym
załączniku zezwolenie (pozwolenie,
koncesja):
1) na wykonywanie działalności
616 zł
„15) koncesja dla
przedsiębiorstwa
energetycznego
zajmujące się
wytwarzaniem energii
71
gospodarczej
2) pozostałe
82 zl
elektrycznej z
instalacji
odnawialnego źródła
energii o łącznej mocy
elektrycznej
nieprzekraczającej 5
MW”
b) w ust. 45 i 46 otrzymują brzmienie:
1 2 3 4
„45. W przypadku wydania
zezwolenia (pozwolenia, koncesji) na
kilka rodzajów działalności w jednej
decyzji – za kaŜdy rodzaj
działalności
100 % stawki określonej
od zezwolenia (pozwolenia,
koncesji)
koncesja dla
przedsiębiorstwa
energetycznego
zajmujące się
wytwarzaniem energii
elektrycznej z
instalacji
odnawialnego źródła
energii o łącznej mocy
elektrycznej
nieprzekraczającej 5
MW”
46. PrzedłuŜenie terminu waŜności
lub zmiana warunków wydanego
zezwolenia (pozwolenia, koncesji),
jeŜeli:
PrzedłuŜenie terminu
waŜności lub zmiana
warunków wydanej
koncesji dla
przedsiębiorstwa
energetycznego
zajmujące się
wytwarzaniem energii
elektrycznej z
instalacji
odnawialnego źródła
energii o łącznej mocy
elektrycznej
nieprzekraczającej 5
MW”
1) dotyczy przedłuŜenia terminu
waŜności lub rozszerzenia zakresu
działalności
50 % stawki określonej
od zezwolenia (pozwolenia,
koncesji)
2) treścią zmiany jest kolejny
rodzaj działalności
z zastrzeŜeniem ust. 17-19
100 % stawki określonej
od zezwolenia (pozwolenia,
koncesji)
Art. 123. W ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u
wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaŜy mocy i
energii elektrycznej (Dz. U. Nr 130, poz. 905, z poźn. zm.21)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 pkt 9 otrzymuje brzmienie:
„9) opłata przejściowa – wynagrodzenie za usługę udostępniania krajowego systemu
elektroenergetycznego, naleŜne operatorowi, przeznaczane na pokrycie kosztów osieroconych,
kosztów, o których mowa w art. 44, wydatków, o których mowa w art. 31 ust. 5 ustawy z
72
dnia……. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z …… r., poz. ……) oraz kosztów
działalności Zarządcy Rozliczeń S.A.”;
2) w art. 13 wysokość kwoty oznaczonej symbolem „Gi”, o którym mowa w art. 12 ust. 1, stanowiącej
podstawę do kalkulowania w danym roku „i” otrzymuje brzmienie:
„Gi = ΣKOfi + Li + Bi + Zi – Ei”
oraz dodaje się pomiędzy symbolami Bi oraz Ei oznaczenie nowego symbolu:
„Zi – kwota wydatków wynikająca z art. 31 ust 5 ustawy z dnia……. o odnawialnych
źródłach energii (Dz. U. z ……. r., poz. ……).”;
3) w art. 18 ust 4 otrzymuje brzmienie:
„4. JeŜeli kwota środków na rachunku opłaty przejściowej oraz na lokatach, o których mowa w art.
54 ust. 1, jest niewystarczająca na realizację zadań, o których mowa w art. 49 ust. 1 Zarządca
Rozliczeń S.A. moŜe korzystać z innych źródeł finansowania.”;
4) art. 49 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„5) wykonywanie innych czynności określonych w ustawie lub obowiązków określonych w ustawie
z dnia …. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z …….. r., poz. ……).”;
5) w art. 56 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Zarządca Rozliczeń S.A. moŜe zostać rozwiązany uchwałą Walnego Zgromadzenia, podjętą nie
wcześniej niŜ po:
1) spełnieniu w całości świadczeń na rzecz wytwórców w postaci przekazania środków na
pokrycie kosztów osieroconych oraz kosztów, o których mowa w art. 44; lub
2) wygaśnięciu praw wytwórców do pokrycia kosztów osieroconych oraz kosztów, o których
mowa w art. 44; lub
3) wyznaczeniu innego operatora wykonującego zadania operatora informacji pomiarowych,
określone w ustawie – Prawo energetyczne; lub
4) wygaśnięciu praw i obowiązków sprzedawcy z urzędu, o którym mowa w art. 2 pkt 29
ustawy z dnia …. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z …….. r., poz. ……).”.
Art. 124. W ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108,
poz. 626, z późn. zm.22)) w art. 30 po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
73
„2a. Zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wytwarzoną z odnawialnych źródeł energii w
mikroinstalacjach i małych instalacjach, na podstawie dokumentu potwierdzającego wykonanie
obowiązku, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z ……. r.,
poz. ……), w następujących rodzajach instalacji odnawialnego źródła energii:
a) biogaz rolniczy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej do 50 kW;
b) biogaz rolniczy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 50 kW do 200 kW;
c) biogaz pozyskany z surowców pochodzących ze składowisk odpadów o zainstalowanej łącznej
mocy elektrycznej do 200 kW;
d) biogaz pozyskany z surowców pochodzących z oczyszczalni ścieków o zainstalowanej łącznej
mocy elektrycznej do 200 kW;
e) hydroenergia o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej do 75 kW;
f) energia wiatru na lądzie o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej do 200 kW;
g) energia promieniowania słonecznego o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej do 100 kW.”;
2b. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 2a stosuje się w chwili wytworzenia energii elektrycznej, o której
mowa w ust. 2a. Przepisu art. 24 ust. 1 oraz art. 91 ust. 1 nie stosuje się.”.
Rozdział 11
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 125. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9a ust. 9 i 9a ust. 11 ustawy z dnia
10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.23)) pozostają w
mocy do czasu zastąpienia ich przepisami wydanymi na podstawie art. 51 i art. 53 niniejszej ustawy.
Art. 126. Do wykonania i rozliczenia wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1
ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.),
za okres przed dniem wejścia w Ŝycie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 127. 1. Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w Ŝycie ustawy, a nie zakończonych
decyzją ostateczną, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
2. Decyzje dotyczące wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu, lub paliw gazowych z
instalacji odnawialnych źródeł energii wydane przed dniem wejścia w Ŝycie ustawy pozostają w mocy.
74
Art. 128. 1. W przypadku instalacji odnawialnego źródła energii, którą oddano do uŜytkowania
przed dniem wejścia w Ŝycie ustawy, świadectwo pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu, o
którym mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 2, wraz z określonym na stałym poziomie współczynnikiem
korekcyjnym równym jeden, o którym mowa w art. 60, przysługuje przez okres kolejnych 15 lat, liczony
od dnia oddania do uŜytkowania instalacji odnawialnego źródła energii, z zastrzeŜeniem ust. 2 i 3.
2. Przepisy art. 59 ust. 3 – 9 stosuje się odpowiednio do instalacji odnawialnego źródła energii, o
której mowa w ust. 1.
3. W przypadku instalacji spalania wielopaliwowego świadectwo pochodzenia, o którym mowa
w art. 41 ust. 1, wraz z określonym na stałym poziomie współczynnikiem korekcyjnym równym jeden, o
którym mowa w art. 60, przysługuje przez okres kolejnych 5 lat, liczony od dnia wytworzenia po raz
pierwszy energii elektrycznej, za którą przysługiwało świadectwo pochodzenia przed dniem wejścia w
Ŝycie ustawy.
Art. 129. Sprzedawca z urzędu, w latach 2013 i 2014, jest obowiązany do zakupu energii
elektrycznej lub paliw gazowych wytworzonych z odnawialnych źródeł energii, od przedsiębiorstwa
energetycznego, które zostało wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 17 ust. 1, od wytwórcy, o
którym mowa w art. 4, lub od wytwórcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie małych
instalacji po określonej stałej cenie jednostkowej, która w przypadku następujących rodzajów instalacji
odnawialnych źródeł energii wynosi:
1) biogaz rolniczy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej do 50 kW – 0,70 zł za 1 kWh;
2) biogaz rolniczy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 50 kW do 200 kW – 0,65 zł
za 1 kWh;
3) biogaz pozyskany z surowców pochodzących ze składowisk odpadów o zainstalowanej łącznej
mocy elektrycznej do 200 kW – 0,55 zł za 1 kWh;
4) biogaz pozyskany z surowców pochodzących z oczyszczalni ścieków o zainstalowanej łącznej
mocy elektrycznej do 200 kW – 0,45 zł za 1 kWh;
5) hydroenergia o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej do 75 kW – 0,70 zł za 1 kWh;
6) energia wiatru na lądzie o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej do 200 kW – 0,65 zł za 1
kWh;
7) energia promieniowania słonecznego o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej do 100 kW –
1,10 zł za 1 kWh.
75
Art. 130. Sprzedawca z urzędu ma obowiązek zakupu energii elektrycznej lub paliwa
gazowego, po stałej cenie, o której mowa w art. 37 ust. 1 – 3, przez okres kolejnych 15 lat, liczony od
dnia oddania do uŜytkowania tej instalacji, jednak nie dłuŜej niŜ do dnia 31 grudnia 2027 r.
Art. 131. Prezes URE w terminie 14 dni od dnia wejścia w Ŝycie ustawy obliczy i ogłosi stawki
opłaty przejściowej z uwzględnieniem planowanego wzrostu w roku 2013 kosztu rozliczeń, o których
mowa w art. 37 ust 5 w kwocie 49.400 tys. zł.
Art. 132. Pierwsze współczynniki korekcyjne, o których mowa w art. 60, na kolejne lata
począwszy od 2013 roku do 2017 roku, dla poszczególnych rodzajów i łącznej mocy zainstalowanych
instalacji odnawialnych źródeł energii, wytwarzających energię elektryczną, ciepło lub paliwo gazowe z
odnawialnych źródeł energii wynoszą:
1) biogaz rolniczy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 200 kW do 500 kW lub
biogaz rolniczy wprowadzany do sieci dystrybucyjnej gazowej o łącznej produkcji biogazu
rolniczego do 2 mln m³:
a) w 2013 r. – 1,50;
b) w 2014 r. – 1,50;
c) w 2015 r. – 1,475;
d) w 2016 r. – 1,45;
e) w 2017 r. – 1,425;
2) biogaz rolniczy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 500 kW do 1 MW lub
biogaz rolniczy wprowadzany do sieci dystrybucyjnej gazowej o łącznej produkcji biogazu
rolniczego powyŜej 2 mln m³ do 4 mln m³:
a) w 2013 r. – 1,45;
b) w 2014 r. – 1,45;
c) w 2015 r. – 1,425;
d) w 2016 r. – 1,40;
e) w 2017 r. – 1,375;
3) biogaz rolniczy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 1 MW lub biogaz rolniczy
wprowadzany do sieci dystrybucyjnej gazowej o łącznej produkcji biogazu rolniczego powyŜej 4
mln m³:
a) w 2013 r. – 1,40;
b) w 2014 r. – 1,40;
c) w 2015 r. – 1,375;
76
d) w 2016 r. – 1,35;
e) w 2017 r. – 1,325;
4) biogaz pozyskany z surowców pochodzących ze składowisk odpadów o zainstalowanej łącznej
mocy elektrycznej powyŜej 200 kW:
a) w 2013 r. – 1,10;
b)w 2014 r. – 1,10;
c) w 2015 r. – 1,06;
d)w 2016 r. – 1,025;
e)w 2017 r. – 1,00;
5) biogaz pozyskany z surowców pochodzących z oczyszczalni ścieków o zainstalowanej łącznej
mocy elektrycznej powyŜej 200 kW:
a) w 2013 r. – 0,75;
b) w 2014 r. – 0,75;
c) w 2015 r. – 0,725;
d) w 2016 r. – 0,70;
e) w 2017 r. – 0,625;
6) biomasa lub układ hybrydowy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej poniŜej 10 MW:
a) w 2013 r. – 1,30;
b) w 2014 r. – 1,30;
c) w 2015 r. – 1,25;
d) w 2016 r. – 1,225;
e) w 2017 r. – 1,20;
7) biomasa lub układ hybrydowy o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 10 MW:
a) w 2013 r. – 0,95;
b) w 2014 r. – 0,95;
c) w 2015 r. – 0,925;
d) w 2016 r. – 0,90;
e) w 2017 r. – 0,875;
8) biomasa lub układ hybrydowy w wysokosprawnej kogeneracji (CHP) poniŜej 10 MW:
a) w 2013 r. – 1,70;
b) w 2014 r. – 1,70;
c) w 2015 r. – 1,65;
d) w 2016 r. – 1,625;
e) w 2017 r. – 1,60;
77
9) biomasa lub układ hybrydowy w wysokosprawnej kogeneracji (CHP) powyŜej 10 MW:
a) w 2013 r. – 1,15;
b) w 2014 r. – 1,15;
c) w 2015 r. – 1,125;
d) w 2016 r. – 1,10;
e) w 2017 r. – 1,075;
10) biomasa do spalania wielopaliwowego:
a) w 2013 r. – 0,30;
b) w 2014 r. – 0,30;
c) w 2015 r. – 0,25;
d) w 2016 r. – 0,20;
e) w 2017 r. – 0,15;
11) biopłyny:
a) w 2013 r. – 1,15;
b) w 2014 r. – 1,15;
c) w 2015 r. – 1,125;
d) w 2016 r. – 1,10;
e) w 2017 r. – 1,075;
12) energia promieniowania słonecznego o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 100
kW:
a) w 2013 r. – 2,85;
b) w 2014 r. – 2,85;
c) w 2015 r. – 2,70;
d) w 2016 r. – 2,55;
e) w 2017 r. – 2,40;
13) energia wiatru na lądzie o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 200 kW do 500
kW:
a) w 2013 r. – 1,20;
b) w 2014 r. – 1,20;
c) w 2015 r. – 1,175;
d) w 2016 r. – 1,15;
e) w 2017 r. – 1,125;
14) energia wiatru na lądzie o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 500 kW:
a) w 2013 r. – 0,90;
78
b) w 2014 r. – 0,90;
c) w 2015 r. – 0,875;
d) w 2016 r. – 0,,85;
e) w 2017 r. – 0,825;
15) energia wiatru na morzu:
a) w 2013 r. – 1,80;
b) w 2014 r. – 1,80;
c) w 2015 r. – 1,80;
d) w 2016 r. – 1,80;
e) w 2017 r. – 1,80;
16) hydroenergia o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 75 kW do 1 MW:
a) w 2013 r. – 1,60;
b) w 2014 r. – 1,60;
c) w 2015 r. – 1,575;
d) w 2016 r. – 1,55;
e) w 2017 r. – 1,525;
17) hydroenergia o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 1 MW do 5 MW:
a) w 2013 r. – 1,70;
b) w 2014 r. – 1,70;
c) w 2015 r. – 1,675;
d) w 2016 r. – 1,65;
e) w 2017 r. – 1,625;
18) hydroenergia o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 5 MW do 20 MW:
a) w 2013 r. – 2,00;
b) w 2014 r. – 2,00;
c) w 2015 r. – 1,975;
d) w 2016 r. – 1,95;
e) w 2017 r. – 1,925;
19) hydroenergia o zainstalowanej łącznej mocy elektrycznej powyŜej 20 MW:
a) w 2013 r. – 2,30;
b) w 2014 r. – 2,30;
c) w 2015 r. – 2,25;
d) w 2016 r. – 2,20;
e) w 2017 r. – 2,15;
79
20) energię geotermalną do wytwarzania energii energii elektrycznej:
a) w 2013 r. – 1,20;
b) w 2014 r. – 1,20;
c) w 2015 r. – 1,20;
d) w 2016 r. – 1,20;
e) w 2017 r. – 1,20.
Art. 133. Prezes URE wydaje świadectwa pochodzenia, o których mowa w art. 41 ust. 1, oraz
świadectwa pochodzenia biogazu, o których mowa w art. 41 ust. 2, jednak nie dłuŜej niŜ do dnia 31
grudnia 2035 r., z zastrzeŜeniem ust. 2.
2. W przypadku instalacji spalania wielopaliwowego Prezes URE wydaje świadectwa
pochodzenia, o których mowa w art. 41 ust. 1, jednak nie dłuŜej niŜ do dnia 31 grudnia 2020 r.
Art. 134. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi, na wniosek Prezesa ARR, ustali i ogłosi, w
formie obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz
znanych surowców rolniczych, produktów ubocznych rolnictwa, płynnych lub stałych odchodów
zwierzęcych, produktów ubocznych, odpadów lub pozostałości z przetwórstwa produktów pochodzenia
rolniczego lub biomasy leśnej, o których mowa w art. 2 pkt 2, które mogą być uŜyte do wytwarzania
biogazu rolniczego lub wytwarzania energii elektrycznej, ciepla lub chłodu z biogazu rolniczego w
terminie 60 dni od dnia wejścia w Ŝycie ustawy.
Art. 135. Minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek Prezesa URE, ustali i ogłosi, w
formie obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, listę
ulegających biodegradacji części produktów, odpadów lub pozostałości pochodzenia biologicznego z
rolnictwa, łącznie z substancjami roślinnymi i zwierzęcymi, leśnictwa i rybołówstwa oraz powiązanych z
nimi działów przemysłu, w tym z chowu i z hodowli ryb oraz akwakultury, a takŜe ulegających
biodegradacji części odpadów przemysłowych i komunalnych, oraz ulegających biodegradacji osadów
ściekowych, wraz z procentowym określeniem poziomu biodedradowalności tej biomasy w terminie 60
dni od dnia wejścia w Ŝycie ustawy.
Art. 136. Wsparcie dla odbiorców końcowych, o których mowa w art. 45 ust. 2 pkt 4, moŜe być
udzielane w okresie obowiązywania pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy
publicznej przewidzianej w tym przepisie ze wspólnym rynkiem.
80
Art. 137. Sprawozdanie, o którym mowa w art. 71 ust. 2, minister właściwy do spraw
gospodarki po raz pierwszy przekaŜe Komisji Europejskiej w terminie do dnia 31 grudnia 2013 r.
Art. 138. 1. Za równowaŜne z uzyskaniem certyfikatu instalatora mikroinstalacji i małych
instalacji uznaje się uzyskanie w terminie trzech lat od dnia wejścia w Ŝycie ustawy świadectwa
ukończenia co najmniej dwusemestralnych studiów podyplomowych lub równorzędnych.
2. Osoby, które ukończyły studia, o których mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od daty uzyskania
świadectwa ukończenia takich studiów, przesyłają jego uwierzytelnioną kopię, w celu wprowadzenia do
rejestru, o którym mowa w art. 96 ust. 1 pkt 1 oraz wydania certyfikatu.
3. Programy studiów, o których mowa w ust. 1, winny co najmniej dotyczyć minimum zagadnień
zawartych w zakresie programowym szkolenia określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 90
pkt 2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyŜszego zatwierdza po zaopiniowaniu przez ministra
właściwego do spraw gospodarki proponowany przez wydziały szkół wyŜszych program studiów
podyplomowych lub równorzędnych.
4. Prezes UDT przedłuŜa wazność certyfikatu, o którym mowa w ust. 2, na zasadach
określonych w art. 82.
Art. 139. 1. Osoby posiadające dokument wydany w ramach istniejących systemów certyfikacji
lub równowaŜnych systemów kwalifikowania, które opierają się na kryteriach określonych w załączniku
IV do dyrektywy 2009/28/WE, odpowiednio w zakresie instalowania danego rodzaju mikroinstalacji i
małych instalacji, w porównaniu z osobami, o których mowa w art. 76 ust. 1, uwaŜa się za posiadaczy
tymczasowego certyfikatu.
2. Tymczasowe dokumenty, o których mowa w ust. 1, wygasają z dniem upływu ich waŜności,
ale nie później niŜ w terminie trzech lat od dnia wejścia w Ŝycie ustawy i nie podlegają wznowieniu.
3. Osoby, o których mowa w ust. 1, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w Ŝycie ustawy
przekazują do Prezesa UDT uwierzytelnioną kopię posiadanego dokumentu, w celu wprowadzenia do
rejestru, o którym mowa w art. 96 ust. 1 oraz wydania tymczasowego certyfikatu.
4. Za wydanie tymczasowego certyfikatu, o którym mowa w ust 3 pobierana jest opłata w
wysokości 50 zł, która stanowi przychód UDT.
5. Do osób, o których mowa w ust. 1 stosuje się przepisy art. 76 ust. 1 pkt 1 i 4.
6. Do osób, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 93 i 94, w zakresie dotyczącym
odmowy wydania certyfikatu.
7. W terminie 18 miesięcy od dnia wejścia w Ŝycie ustawy za równowaŜne ze spełnieniem
warunku, o którym mowa w art. 76 ust. 1 pkt 5 uznaje się ukończenie szkolenia u producenta danego
81
rodzaju instalacji poświadczonego zaświadczeniem, jeŜeli program szkolenia w części teoretycznej i
praktycznej dotyczył jako minimum zagadnień związanych z projektowaniem, montaŜem i konserwacją
instalacji odnawialnych źródeł energii oraz odpowiednich norm i przepisów w tym względzie.
Art. 140. Przychody, o których mowa w art. 401 ust. 7 pkt 4 ustawy, o której mowa w art. 118,
w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w Ŝycie niniejszej ustawy, są uwzględniane przy
ustalaniu wysokości zobowiązania określonego w art. 401c ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 118, w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 141. Przepis art. 401c ust. 13 ustawy, o której mowa w art. 118 nie ma zastosowania do
finansowania celów określonych w art. 401c ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 118, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, realizowanych w ramach priorytetowych programów Narodowego Funduszu
Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, w odniesieniu do których przed dniem wejścia w Ŝycie
niniejszej ustawy Rada Nadzorcza Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
ustaliła kryteria wyboru przedsięwzięć finansowanych ze środków Narodowego Funduszu Ochrony
Środowiska i Gospodarki Wodnej, oraz zasady udzielania i umarzania poŜyczek oraz tryb i zasady
udzielania i rozliczania dotacji.”.
Art. 142. Do energii odzyskanej z termicznego przekształcania odpadów komunalnych, a takŜe
w zakresie wykorzystania osadów ściekowych, zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia
2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 i Nr 88, poz. 587 oraz z 2008 r. Nr 138, poz. 865).
Art. 143. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej
określi, w drodze rozporządzenia, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. –
Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.), warunki techniczne wymagane do
zapewnienia udziału co najmniej 13% energii elektrycznej, ciepła lub chłodu, lub paliwa gazowego z
instalacji odnawialnych źródeł energii w bilansie energii zuŜytej w budynku
– w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w Ŝycie ustawy.
Art. 144. 1. W latach 2012 – 2021 maksymalny limit wydatków budŜetu państwa będący
skutkiem finansowym wejścia w Ŝycie niniejszej ustawy wynosi w:
1) 2012 r. – 0 zł;
2) 2013 r. – 688.353,25 zł;
3) 2014 r. – 710.380,55 zł;
82
4) 2015 r. – 737.375,02 zł;
5) 2016 r. – 764.657,89 zł;
6) 2017 r. – 793.714,89 zł;
7) 2018 r. – 823.082,34 zł;
8) 2019 r. – 851.067,14 zł;
9) 2020 r. – 879.152,36 zł;
10) 2021 r. – 907.285,23 zł.
2. W przypadku przekroczenia lub zagroŜenia przekroczenia przyjętego na dany rok budŜetowy
maksymalnego limitu wydatków, wprowadza się mechanizmy korygujące polegające na ograniczeniu
wydatków.
3. Działania, o których mowa w ust. 2, nie mogą stwarzać zagroŜenia utraty moŜliwości
realizacji obowiązków Rzeczypospolitej Polskiej wynikających z prawa Unii Europejskiej oraz
zagroŜenia polegającego na utracie moŜliwości wsparcia dla funkcjonujących instalacji odnawialnych
źródeł energii lub teŜ zagroŜenia nie osiągnięciem przez Rzeczpospolitą Polską celu krajowego, o
którym mowa w art. 70 ust. 2 pkt 1, wynikającego z krajowego planu działania.
4. Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których
mowa w ust. 1, oraz w razie potrzeby wdraŜa mechanizmy korygujące.
Art. 145. Ustawa wchodzi w Ŝycie z dniem 1 stycznia 2013 r.
83
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdroŜenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i
Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł
odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz. Urz.
UE L 140 z 5.06.2009 r., str. 16).
2) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich
Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
od osób fizycznych, ustawę z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, ustawę z dnia 26 października 2000
r. o giełdach towarowych, ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, ustawę z dnia 11
marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, ustawę z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień
publicznych, ustawę z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, ustawę z dnia 16
listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, ustawę z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów
powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych
sprzedaŜy mocy i energii elektrycznej, ustawę z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.
3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 oraz z 2011 r. Nr 32,
poz. 159, Nr 45, poz. 235 i Nr 94, poz. 551.
4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 170, poz. 1652, z
2004 r. Nr 6, poz. 41, Nr 93, poz. 895 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 203, poz. 1683, z 2006 r. Nr 220,
poz. 1600 i Nr 249, poz. 1834, z 2007 r. Nr 21, poz. 125, z 2008 r. Nr 171, poz. 1055, z 2009 r. Nr 92, poz.
753 i Nr 98, poz. 817 oraz z 2011 r. Nr 32, poz. 159, Nr 106, poz. 622, Nr 134, poz. 778 i Nr 228, poz.
1368.
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 239, poz. 1593
oraz z 2011 r. Nr 85, poz. 459, Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 120, poz. 690, Nr 131, poz. 764, Nr
132, poz. 766, Nr 153, poz. 902, Nr 163, poz. 981, Nr 171, poz. 1016, Nr 199, poz. 1175, Nr 204, poz. 1195
i Nr 232, poz. 1378.
6) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz.
729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz.
1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz.
2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz. 2426, z 2005 r. Nr 86, poz.
732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz. 1479 i Nr 180, poz. 1493, z 2006
r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226, poz. 1648, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr
124, poz. 859 i Nr 192, poz. 1378, z 2008 r. Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173,
poz. 1080 i Nr 214, poz. 1344, z 2009 r. Nr 62, poz. 504, Nr 63, poz. 533, Nr 166, poz. 1317, Nr 168, poz.
1323, Nr 190, poz. 1474, Nr 201, poz. 1540 i Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 40, poz. 227 i
229, Nr 98, poz. 625 i 626, Nr 125, poz. 842, Nr 127, poz. 857, Nr 152, poz. 1018 i 1021, Nr 182, poz.
1228, Nr 225, poz. 1474 i Nr 240, poz. 1602, z 2011 r. Nr 17, poz. 78, Nr 24, poz. 130, Nr 39, poz. 202, Nr
48, poz. 245, Nr 72, poz. 381, Nr 94, poz. 549, Nr 117, poz. 678, Nr 133, poz. 767, Nr 160, poz. 964, Nr
191, poz. 1135, Nr 217, poz. 1280, Nr 233, poz. 1381 i Nr 240, 1431, oraz z 2012 r. poz. 611.
7) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 509, z
2002 r. Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169, poz. 1387, z 2003 r. Nr 130, poz. 1188 i Nr 170, poz.
1660, z 2004 r. Nr 162, poz. 1692, z 2005 r. Nr 64, poz. 565, Nr 78, poz. 682 i Nr 181, poz. 1524, z 2008 r.
Nr 229, poz. 1539, z 2009 r. Nr 195, poz. 1501 i Nr 216, poz. 1676, z 2010 r. Nr 40, poz. 230, Nr 167, poz.
1131, Nr 182, poz. 1228 i Nr 254, poz. 1700 oraz z 2011 r. Nr 6, poz. 18, Nr 34, poz. 173, Nr 106, poz. 622
i Nr 186, poz. 1100.
8) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 Nr 81, poz. 530 i Nr
182, poz.1228 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 205, poz. 1208.
9) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 58, poz. 357, z
2009 r. Nr 98, poz. 817 oraz z 2011 r. Nr 94, poz. 551 i Nr 233, poz. 1381.
10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384
oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 131, poz. 763 i 234, poz. 1391.
84
11) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 203, poz. 1351
oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 117, poz. 678, Nr 138, poz. 809 i 152, poz. 897.
12) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 173, poz. 1808, z
2007 r. Nr 50, poz. 331, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056 i Nr 216, poz. 1371, z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 oraz z
2011 r. Nr 85, poz. 459 i Nr 134, poz. 779.
13) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 170, poz. 1652, z
2004 r. Nr 6, poz. 41, Nr 93, poz. 895 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 203, poz. 1683, z 2006 r. Nr 220,
poz. 1600 i Nr 249, poz. 1834, z 2007 r. Nr 21, poz. 125, z 2008 r. Nr 171, poz. 1055, z 2009 r. Nr 92, poz.
753 i Nr 98, poz. 817 oraz z 2011 r. Nr 32, poz. 159, Nr 106, poz. 622, Nr 134, poz. 778, oraz z 2011 r. Nr
228, poz. 1368.
14) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 poz. 362 i poz. 596.
15) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623
oraz z 2011 r. Nr 32, poz. 159, Nr 45, poz. 235 i Nr 94, poz. 551.
16) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 Nr 81, poz. 530 i Nr
182, poz.1228 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 205, poz. 1208.
17) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 111, poz. 708, Nr
138, poz. 865, Nr 154, poz. 958, Nr 171, poz. 1056, Nr 199, poz. 1227, Nr 223, poz. 1464 i Nr 227, poz.
1505, z 2009 r. Nr 19, poz. 100, Nr 20, poz. 106, Nr 79, poz. 666, Nr 130, poz. 1070 i Nr 215, poz. 1664, z
2010 r. Nr 21, poz. 104, Nr 28, poz. 145, Nr 40, poz. 227, Nr 76, poz. 489, Nr 119, poz. 804, Nr 152, poz.
1018 i 1019, Nr 182, poz. 1228, Nr 229, poz. 1498 i Nr 249, poz. 1657, z 2011 r. Nr 32, poz. 159, Nr 63,
poz. 322, Nr 94, poz. 551, Nr 99, poz. 569, Nr 122, poz. 695, Nr 152, poz. 897, Nr 178, poz. 1060, Nr 224,
poz. 1341, oraz z 2012 r. poz. 460.
18) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 161, poz. 1078 i
Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 5, poz. 13, Nr 28, poz. 143, Nr 87, poz. 484, Nr 234, poz. 1386 i Nr
240.poz. 1429.
19) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 35, poz. 217 i Nr 99, poz. 666, z
2009 r. Nr 3, poz. 11, z 2010 r. Nr 21, poz. 104, Nr 229, poz. 1496 i Nr 238, poz. 1578, oraz z 2011 r. Dz.
U. Nr 153, poz. 902.
20) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 427, Nr 124, poz. 859, Nr
127, poz. 880 i Nr 128, poz. 883, z 2008 r. Nr 44, poz. 262, Nr 63, poz. 394, Nr 182, poz. 1121, Nr 195,
poz. 1198, Nr 216, poz. 1367 i Nr 220, poz. 1414, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 22, poz. 120, Nr 57, poz. 466
i Nr 72, poz. 619, z 2010 r. Nr 8, poz. 51, Nr 81, poz. 531, Nr 107, poz. 679 i Nr 167, poz. 1131 oraz z
2011 r. Nr 75, poz. 398, Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 133, poz. 768, Nr 149, poz. 887, Nr 152,
poz. 897, Nr 163, poz. 981, Nr 171, poz. 1016, Nr 207, poz. 1230, Nr 222, poz. 1321, Nr 227, poz. 1367 i
Nr 232, poz. 1378.
21) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 58, poz. 357, z 2009 r. Nr 98, poz.
817 oraz z 2011 r. Nr 94, poz. 551, oraz z 2011 r. Nr 233, poz. 1381.
22) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 120, poz. 690, Nr
171, poz. 1016, Nr 205, poz. 1208 i Nr 232, poz. 1378.
23) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708, Nr
158, poz. 1123 i Nr 170, poz. 1217, z 2007 r. Nr 21, poz. 124, Nr 52, poz. 343, Nr 115, poz. 790 i Nr 130,
poz. 905, z 2008 r. Nr 180, poz. 1112 i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 3, poz. 11, Nr 69, poz. 586, Nr 165,
poz. 1316 i Nr 215, poz. 1664 oraz z 2010 r. Nr 21, poz. 104, Nr 81, poz. 530, oraz z 2011 r. Nr 94, poz.
551.
85